1. Girit Gastronomi Sempozyumu 16-17 Temmuz 2011 Karanou/Hanya

Arkeolog, Yunan Yemek Tarihi Araştırmacısı ve Yunan Gastronomi Sempozyumunu düzenleyen Mariana Kavroulaki'nin davetiyle katıldığım 1. Girit Gastronomi Sempozyumundan geriye kalan tatlı bir yorgunluk ve mutlulukla yine burada olmak ve ılık tılsımları paylaşmak pek keyifli. Son derece verimli olan sempozyum programı ve katılımcıların konuşma özetleri için lütfen linklere buyrun :)

Denizleri aştım da geldim sabahın beşinde, dede toprağım Hanya'ya, şükürler olsun yaban güzelliğiyle bir kez daha kavuşturana...Souda limanından yola çıktıktan 45' sonra sempozyumun gerçekleştirileceği köye, yeşilliklere boğulmuş Karanou'ya vardık. Heyecan, uykusuzluk ve yorgunluk harmanı halinde kendimi salonda buldum. Sunumları kaçırmamaya gayret ederken, heyecanımı yendiğime inandığım anlar olmadı değil tabi ama sıra bana geldiğinde yüreğim gümbür gümbür,zihnim bulut gibi, geçmişten içime dolan bir sürü ruhun ağırlıkları ve hafiflikleriyle platforma çıktım. "Mübadele sonrası İzmir'de yaşayan Girit Mutfağı" konulu, Yunanca yaptığım konuşmamı izlemek isterseniz 15. dakikadan itibaren buyrun.

Aralarda ikram edilenler arasında gravyer peyniri, miniminnacık siyah zeytinler, irmik ve sütten yapılan Yunan tarhanasının fava kıvamında pişmiş hali (sağda, açıkta) enfesti -ki Kuzey Yunanistan'da da yapıldığını görmüştüm.

Yine sağ tarafta fava kıvamındaki tarhana var. Sol tarafta peksimet üstü fava ve tütsülenmiş et.




İşte burada çocukluğumdan tadı damağımda kalan domatesler mevcut.

Pür telaşımızdan sohbet edecek pek vaktimizin kalmamasına rağmen Phd. Füsun Ertuğ'la tanışmak güzeldi.

Girit diyetinde yer alan yabani otlarla ilgili bir afiş.

Katılımcılar için evlerinde hazırladıkları yemekleri paylaşan Karanou'lu kahraman kadınlar, konukların yemeklerini beğenmeme ihtimali üzerine yaşadıkları endişe bana göre mütevazılığın son sınırıydı zira herşey olağanüstü lezizdi.

Şef Ioanna Pantelaki son 10 yıldan beri sadece Girit mutfağı üzerine çalışıyor.

Ve bizlere şefin elinden, parmaklarımızla beraber arapsaçı ve soğanlı gözleme yemek şerefi düştü.

Hanya'dan Karanou'ya gelen arkadaşlarımdan biri sevgili Filitsa.

Birer lokmacık olur her bir kaliçunya. Bahçedeki otlardan ve mizithra peynirinden hakkına düşen payı, saçta zenginleştirir.

Salyangozsuz bir sempozyum düşünülemezdi. Hem tavada, hem buburisti, hem domatesli, hem fırında kabaklı çeşitleriyle yüklü programın ardından şahsen bana çok iyi geldiler :)

Nohutlu pilavın püf noktası, tam pişme aşamasının ortasında azıcık limon suyu!

En çok ilgi gören yemeklerden biriydi patatesli kestane.

Kabaklı & peynirli Girit böreği

Yaprak sarma üstüne kabak çiçeği dolma

Vicky'nin sunumuyla Katina hanımın gözlemeleri için tık tık.

Resimde gördüğünüz bütün masayı sıradan incelemek için ise buraya tık tık :)

Sempozyumun ikinci günü, sunumlar başlamadan önce sabahtan bir peynir imalathanesine gittik. Gittikçe Afrika'ya yaklaşan adanın aşırı sıcağının da etkisiyle gravyer cennetinden çıkmayı hiç istemedim!

Devasa kazandaki her bir kelle sıkça ters yüz ediliyor.

Mizithra olma yolunda...

Yine bize ikram edilen, tadı damağımızda kalan gravyer.

200 kiloluk kazandan bezlere dökülerek alınan ve askılarda süzülmeye bırakılan lor.

Dönüşte minik bir mola verdiğimiz Samaria vadisi.

Lefka Ori ve Volakias dağları arasında kalan Samaria

Başka bir molada, süt kaymağının pişirilmesiyle yapılan staka bana elbette yine babamın Pazar sabahı kahvaltılarını anımsattı. Bazen üstüne şeker ekerek, bazen yumurtalı yaptığımız bu lezzet, elbette tüm sınırları zorlayacak kadar kalori yüklü.

Sevgili Mariana'nın evinde misafirdim sempozyum boyunca. Evin girişinde yer alan fırın ve ocak belki de şimdiye kadar gördüklerim arasında en güzeliydi.

Mariana'nın annesi Maria hanım da katılımcılar için kolları sıvayanlar arasındaydı. Yüzüne pek yaraşan tebessümü ve onun elinden yediğim defneli mercimek, dereotlu barbunya püresi damağımda en çok iz bırakanlar arasında.

Kimbilir belki 10 belki 12 yıldan beri evcilik oynarız yanımda oturan Anestos ve ailesiyle. Onca telaşına rağmen Irakleio'dan üç saat direksiyon sallayarak sempozyuma geldiği için çok mutlu oldum.

Sonuç olarak baştan sona muhteşem bir deneyimdi, son dakikada Vicky'yle yaptığımız sohbette de göreceğiniz gibi tekne gibi sallanacak kadar bitkin, köyün papazının peşime düşüp beni vaftiz etmeye kalkışmasına rağmen inatla dinç üçüncü kuşak İzmirli bir Giritli olarak orada olup, Giritli olmak ve mutfak üzerine iki kelime etme fırsatı verildiği için bir o kadar da mutluyum. Üzerine kaymak misali Greekbloggers arasına girmek de ayrı bir sevinç. İki yıl sonra gerçekleşecek 2. Girit Gastronomi Sempozyumu için şimdiden davet almış olmanın keyfinden mi yoksa memleket havası alınca iyileştiğimden mi yoksa bir yerlerden babamın gülümsediğini hissettiğimden midir bilmiyorum ama nihayet keyfim yerinde şükürler olsun!

Sağol Mariana.

:)