ÖZLEMAKİ'NİN YEMEK GÜNLÜĞÜ

Yavruağzı

2012-01-19T13:42:00.002+02:00

Ne muhteşem bir renk bu?!

İnsanın içini sıcacık yapan, sebepsiz yere gülümseten!

Tabaktaki halini ne kadar izlediğimi bilmiyorum. Şimdi çok mutluyum, çünkü bu güzellik içimde :)

Matah bir iş yapmadım ama sonuç obsesyon yaratacak kadar ciddi.

100 gr somon füme

2 kaşık labne

1 tanecik kapari

Minik peksimetlere, ekmeğe sürülebilir.

Veya benim kadar sabırsız iseniz, şımarma hakkınızı kullanıp kaşık kaşık yutabilirsiniz.

Afiyetle...

Sardalyalı Özlemaki Köftesi

2012-01-07T16:26:00.003+02:00

Yeni yıl ve beraberinde getirdiği iç hesaplaşmalar zincirini kısmen alt ettikten sonra, dingin devinimlerle aitlik duygusunu en çok hissettiğim yere, terapi alanım tezgah başına geçtim.

Yok canım, görüşmeyeli her gün yemek pişti elbette mutfakta ama pür telaş içinde turbo sistem koşarken, laf olsun diye resim çekilmezdi, hele yazmak...Başımın üzerine bir fanus geçirip, her şeyden kendimi soyutlayamadan, hele ki klavyeyle arama giren envai çeşit angarya varken, Stanislavski'nin deyişiyle, günlük çalkantılarımı, paltomla beraber askıya asamadım.

Göğsümde yeni peydahlanan kitleyle ilgili net bir bilgi alana dek, dalgalar kaç kez kıyıya vurur ve gider bilmiyorum. Neyse, gün olur devran döner elbet.

Bugün Özlemaki'nin mutfağında sardalya vardı, ayıklandılar. Orta kemikler usulca çıkarıldı ve Girit dağlarının kekiklerine bezendi. Sonra:

1 çay kaşığı toz kırmızı biber

1/2 çay kaşığı zencefil

Deniz tuzu

kırmızı ve kara biber

2 kaşık yulaf kepeği

2 yaprak ince kıyılmış pazı

1 rende soğan

1 yumurta

rondodan geçirilmiş kekikli 1 kg sardalya

ile harmanlandı. Yağlı kağıdın üzerine kondular, 180c - 25' da sıcacık sofraya oturdular.

Afiyetle kalın.

Yeni tur Yeni şans!

2011-12-31T13:11:00.002+02:00

Epeydir yoktum. Bu arada Atina'dan Vasiliki geldi. İzmir'de dükkan baktık ama fiyatların uçuk kaçıklığı taşınma fikrini askıya aldı. Sonra Midilli'den Gianni geldi, Barselona'dan Anival. Şeb-i Aruz için Konya'ya gidene dek birkaç gün beraberdik mutfakta. Ardından Hatice geldi İstanbul'dan. Hatice, Şehir üniversitesinde Girit mutfağı üzerine yüksek lisans yapıyor. Mutfağa girdik, Giritlilerle röportaj yaptı, Bektaşi sofrasına oturdu. Hatice gitti, Tübitak için proje hazırlayan lise öğrencisi iki Antalyalı kızımız geldi. Çalışmalarını http://tubitakyolundagirit.blogspot.com/ da toparlayacaklar, destek olmak isteyenlere duyurulur. A bir haftasonu ben İstanbul'daydım.

Bütün kargaşasına rağmen, her köşebaşında bekleyen süprizlerini seviyorum onun.

Biraz yorgun olmakla beraber iyiyim. Evde olmak keyifli. Usul usul çiseliyor yağmur.

Umarım Yunusaki şu Sbs illetini iyi sonuçlar alarak atlatır -Erkin Koray sonuna kadar haklıydı bu anlamda. Umarım ben azıcık daha kilo veririm. Daha çok okuyacak ve daha çok yazacak vaktim olur. Kimbilir belki gökten zembille aşk iner, gülücükler bezenir yüzüme.

Belki başka bir şehre giderim.

Kimbilir...Yaşamak lazım.

Afiyetle ve sağlıcakla...

Memlekent dergisi Aralık sayısı

2011-12-27T21:42:00.002+02:00

Efendim, Memlekent dergisi Aralık ayı sayısı Yunan adalarını tanıtıyor. İçinde üç tane yazım var Girit'e dair. İlgililere duyurulur.

Kuşburnu obsesyonu

2011-11-19T19:37:00.006+02:00

Ben artık "tatlısever" oldum, sebebi Gülizar hocamızın dünya tatlısı annesi Satı teyzedir!

Odun ateşinde, kazanla kaynattığı kuşburnu pekmezinden bana gönderdiği kavanozun dibini ortalama 4 dakikalık bir hızla bi başıma bulduktan sonra, kolları sıvamak tabii olarak farz oldu.

Kemalpaşa Nazarköy'e yürüyüşe gittiğim bir vakit, al yanaklı bir teyzenin tezgahında iki avuç denk getirmiştim kendilerini, elbette kesmedi sonra 2 kilo aldım. Satı teyzenin kıvamına yakın oldu ama dediğine göre tazesinden yaptığım için rengi biraz açık olmuş. Kurusundan yapınca renk daha bordomsu tutuyor. Hakkımda hayırlısı, ben artık bir bağımlıyım!

Önce bir güzel yıkandılar, saplarından ayrıldılar. Sonra iyice kaynadılar.

Un süzgüsünden (kevgirden değil) az su takviyesiyle 3 kez geçtiler, zira kuşburnunun iç yüzeyindeki ipliksi dokunun karışması makbul değil. Ortaya çıkan enfes karışım yine tencereye geri döndü, 15 dakika daha kaynadı, iyice hallendi, halelendi. Sonra 2 kilo için sadece 4 bardak şekerle 10 dk daha kaynadı ve oldu, bitti.

Duyduk duymadık demeyin, beni bile baştan çıkardığına göre vazgeçemeyeceksiniz.

Bentolarım üçlendi

2011-11-07T16:34:00.009+02:00

Her gün doldurup işe götürdüğüm evladiyelik sefertasımın alüminyum olması sebebiyle, alternatif ararken bulmuştum Japon işi bento box'ları. İç yüzeyinin porselen alaşımı nedeniyle de beğenmiştim. Bu neşeli balıklar benim 2. bentom.

Minicik görünseler de epeyce malzeme alabiliyorlar.

İlk bentomun çubukları da var.

Sema ve Gülizar hoca okulda her gün bentodan çıkacak süprizleri bekliyor.

Bu benim 3 numaram. Piknik için de uygun, oldukça geniş -3 kişilik yemek kapasitesi var.

Cooking with the dog videosundaki kadar çeşit almıyorum yanıma ama izlemenizi mutlaka öneririm -konuşmacının aksanına gülmek serbest :)

...

2011-10-16T11:17:00.005+03:00

Yazın bittiğini idrak edememekten, hala arabaya biner binmez hemen pencereleri açıyoruz Yunus'la ve her seferinde birbirimize bakıp tebessüm ederek, camları kapatıyoruz. Sonra deftero fm açılıyor -evet evet artık 94.3 fm kanalından, sahildeyken deftero fm dinlenebiliyor. Ceket taşımak zul geliyor ama elzem. Neyse...

Bilenler bilir, benim bir Taki amcam var. Elena ve Pari'yle altı yıl boyunca Altay'da yüzerken antreman çıkışını bekleyen ailelerimiz de tanışmıştı. Haftasonları, şimdi Tahtalı Barajının suları altında kalan çiftliğimizde ağaçlara tırmanır, bahçe sulama havuzunda yüzer, komşu çiftlikte tütün dizerdik. Stella teyzem ve annem mutfaktan çıkmazdı. Taki amcamla, babam mangal başında rakı demlenirdi.

Kışın gelmesini hiç istemezdim çünkü o zaman Elena ve Pari okula gitmek için Atina'ya dönerdi.

Orta son sınıftayken artık burada Rum tohumu, orada Türk tohumu laflarından bıkıp NY'a yerleştiler. İstanbul Fatih doğumlu, Türk mahallesinde büyümüş Taki amcam Osmanlı düzenini NY 'da aynen devam ettirdi. Heybeli adalı Stella teyzem de Long Island'daki evin bahçesinde radika bulduğuna sevinir oldu.

Atina, İzmir, NY arası bir ömrün kıyısı acı, tatlı anılarla çeşnilendi.

6-7 Eylül olaylarını canlı tarihten duydu benim balkonum. Stella teyzemin kahkahaları, arkamızdaki baraj ormanına değip geri döndü evimize.

Bir gün hiç unutmam, emekli maaşlarını çekmek için İzmir'e geldikleri bir seferde, sabah kahvesi içerken Taki amcam kara kaplı defterini çıkardı. Babamın Giritçe beyitlerinden okudu birkaç tane ve sonra en arka sayfayı açıp 'bu da benden' dedi: 'İNSANI MEMLEKETTEN ÇIKARIRSIN AMMA, MEMLEKETİ İNSANDAN ÇIKARAMAZSIN.'

Sustuk. Tıkandık. Konuşamadık.

Taki amcam şimdi 80 küsur yaşında, daha düne kadar sırf ambalajındaki yazı Türkçe olduğu için İzmir'den Atina'ya hatta NY'a mercimek, bulgur, nar ekşisi yüklenip taşımıştır. Türkiye'de ilk kez örgü tel işini başlatan bir girişimcidir.

Geçen Pazar sabahı prostat kanseri olduğu ortaya çıktı, kemiklere de musallat olmuş meret hastalık. Sesimi kontrol edebileceğim anı bekleyip, hemen telefona sarıldım.

'İyileşeceğim canım kızım, İzmir'e geleceğim, balık yemeye gideceğiz.' dedi.

Dualarınıza ihtiyacım var.

Kaşarlı kudret narı :)

2011-10-02T19:26:00.003+03:00

Muhteşem bir doku ve nefis renkler, nefsime değdiler.

Geçen hafta zeytinyağına yatırıp, feri henüz azalmamış olan güneşle buluşturduğum kudret narı eli kulağında, olmak üzere. Bu hafta 5 tane daha aldım. Çekirdeklerini kuruttum, etiketledim, kaldırdım. Sonra içlerine rende kaşar ve kıyılmış dereotu doldurdum, yumurtaya sonra una batırıp kızarttım. İstifno da pek yaraştı yamacına. Tam o sırada Nur'um aradı, dertleştik azıcık...

Özlemaki bugün mutfakta neler yaptı?

2011-09-18T19:40:00.008+03:00

Özlemaki sabahın esselatında Üçkuyular pazarına gitti. Kudret narı aldı zira bu ara midesinde hafif bir yanma var.

Çekirdeklerinden biraz çaldı, etrafındaki kırmızı kısmı yaladı, yuttu.

Sonra kudret narını bir kavanoza koydu ve tepesine kadar Ayvalık sızması koydu. 10 gün sonra merhem kıvamına gelecek olan kudret narından sabahları aç karnına bir kaşıkçık yiyecek.

İri kornişonlara karşı zaafı olan -mama mia'sı Ioanna'nın deyimiyle- bu kıvırcık kız çocuğu iki kilocuk turşu kurdu, ama araya acur da sıkıştırdı.

Elbette bilirsiniz ama Özlemaki, turşuyu şöyle yaptı:

Kornişonları ve acurları güzelce yıkadı, kavanozlara yerleştirdi. Bu arada su kaynattı, soğuttu.

2 kg turşuluk malzeme için 7 kaşık kalın tuz

4 çay bardağı elma sirkesi

10-12 diş sarmısak

kereviz sapı olmadığı için yarım demet maydanoz

5-6 tane karabiber

üzerine kaynamış ve soğutulmuş suyu doldurdu, beklemek üzere tezgaha yerleştirdi.

Balığa ekşi yakışır'dan yola çıkarak semizotunu somonla pişirdi ve enfes oldu.

Manisa bağ bozumunda bahçeden aşırdığı körpecik kabak yapraklarını bir güzel haşladı.

Elbette yanına 1 patates 1 kabak da koydu, üzerine z.yağı & limonla afiyetle yedi ve yedirdi!

Kabak çiçeklerini doldurmayı yetiştiremediğinden, önce yumurta sonra una bulayıp kızarttı. Yanında Safranbolu sarmısaklarıyla hazırladığı yoğurtla bi güzel gövdeye indirdi.

Ayıptır söylemesi Özlemaki bi de safranlı & kestaneli pilav yaptı -kestaneler buzluktan- ama "insaf" denilmesinden çekindiği için onun resmini eklememeyi daha uygun buldu.

Özlemaki birazdan Yorgo ve Harula'nın hediyesi, Edward Lear'ın "The Cretan Journal" i okumak üzere çalışma odasına çekilecek.

İyi bir eğitim & öğrenim yılı dilekleriyle...

KIZILCIK

2011-09-17T17:55:00.004+03:00

Pazarda denk geldi, öyle bir sevindim ki tarifi yok :)

Genel olarak tatlıya düşkünlüğüm olmamasına rağmen, kızılcığın o mayhoş tadına, şerbetine, marmeladına bayılırım. Bekleyen işleri -yani çevirileri- azıcık daha askıda bırakıp, bombalanmış gibi görünen mutfağı topladım. Çalışma alanım rahatladı. Mutfağın ortasında duran ve hasarlı geldiği için değişmek üzere bekleyen buzdolabını kenara çektim ve kolları sıvadım.

4 bardak şeker

1 kilo kızılcık (sapları ayıklanmış ve yıkanmış)

1 parça tarçın (sonra atılmak üzere ve opsiyonel)

1 limon suyu

Hiç susuz, şeker ve tarçınla beraber kızılcıklar 20 dakika kaynadıktan sonra limon suyu ekledim, 5 dakika daha kaynattım, soğuttum, kavanozladım.

Kavanozladım ama eve 1 minik kavanoz kaldı, gerisi sevgili komşularıma.

Afiyet oldu!

Gelinimizden Galaktobureko =)

2011-09-04T16:19:00.005+03:00

Efendim benim Aspa'mın kardeşi Yorgo, Katerina'yla geçen bahar Kalamata'da evlendi ve şimdi Resmo'da maşallah pek mutlu yaşıyorlar. Sempozyumun ardından, herkes işinin başına döndükten sonra malzemelerini toplayıp geldi bir gün. Eli de çabuk, yoksa galaktobureko kolay olacak iş değil. Tatlı sevmeyene bile -mesela ben!- hoş gelecek, tahammül edilebilir bir güzellik olan galaktobureko, şahsıma sıfat olarak da yakıştırıldığından Katerina'nın püf noktalarına mümkün olduğunca dikkat etmeye çalıştım.

Malzemeler şöyle

Krema için: 1 fincan irmik

1.5 fincan şeker

700 ml günlük süt

300 ml. krema

4 yumurta

3 yemek kaşığı tereyağı

2 paket vanilya

1 limon kabuğu rendesi

150 gr tereyağı (yufkaların arasına sürmek için)

Şerbet için: 700 gr şeker

400 gr su

1 limon kabuğu

1 kaşık limon suyu

Şerbetin malzemelerini orta ateşe koyduktan sonra 4 dk kaynatıp, söndürüyoruz ve soğumaya bırakıyoruz. (Keyfinize göre limon kabuğu yerine 1 parça tarçın da şerbete ayrı bir aroma ekleyebilir.)

Tepsiyi güzelce yağladıktan sonra 5 tane baklavalık yufkayı, her birinin arasına tereyağı sürmeye devam ederek döşüyoruz ve bir yandan kremamızı hazırlamaya koyuluyoruz. Süt, krema, irmik, şeker, vanilya limon rendesini kısık ateşte sürekli karıştırarak pişirmeye başlıyoruz. Yumurtaların sarısını ve beyazını ayırdıktan sonra beyazını köpük gibi olana kadar, sarısını da ayrı bir yerde çırpıyoruz ve sarıları yavaşça beyazlara yediriyoruz ve azar azar tenceredeki karışıma ekliyoruz. Sırada 3 kaşık tereyağı var. Artık karışım tencerede daha rahat çevrilebilir. 5 dk daha karıştırıp, tencerenin altını kapatabiliriz.

Tepsiye döşediğimiz yufkaların üzerine kremayı döküyoruz ve ardından iyice yağlanmış diğer 5 yufkayı da kremanın üzerine örtüyoruz. (Tepsinin dışında kalan yufka var ise tepsinin içine doğru onları sıkıştırabilirsiniz) Kareciklere bölüp geriye kalan tereyağını da galaktobureko üzerine gezdiriyoruz (hatta elimizle su serpiyoruz) ve 180 derecede 1 saat pişiriyoruz. Tepsiyi sıcacık fırından aldığımızda artık soğumuş olan şerbeti üzerine kaşık kaşık yedirebiliriz. Şerbeti iyice içine çektikten sonra artık sizler galaktobureko'yu sıfat olarak mı kullanırsınız yoksa isim mi buyrun deneyin!

Katerina bana tatlı yedirmeyi başardı, hem de 3 parça. İlk galaktobureko yiyişim değildi ama Katerina'nınki kadar güzeline de denk gelmemiştim, haberiniz ola =)

1. Girit Gastronomi Sempozyumu 16-17 Temmuz 2011 Karanou/Hanya

2011-07-26T11:55:00.049+03:00

Arkeolog, Yunan Yemek Tarihi Araştırmacısı ve Yunan Gastronomi Sempozyumunu düzenleyen Mariana Kavroulaki'nin davetiyle katıldığım 1. Girit Gastronomi Sempozyumundan geriye kalan tatlı bir yorgunluk ve mutlulukla yine burada olmak ve ılık tılsımları paylaşmak pek keyifli. Son derece verimli olan sempozyum programı ve katılımcıların konuşma özetleri için lütfen linklere buyrun :)

Denizleri aştım da geldim sabahın beşinde, dede toprağım Hanya'ya, şükürler olsun yaban güzelliğiyle bir kez daha kavuşturana...Souda limanından yola çıktıktan 45' sonra sempozyumun gerçekleştirileceği köye, yeşilliklere boğulmuş Karanou'ya vardık. Heyecan, uykusuzluk ve yorgunluk harmanı halinde kendimi salonda buldum. Sunumları kaçırmamaya gayret ederken, heyecanımı yendiğime inandığım anlar olmadı değil tabi ama sıra bana geldiğinde yüreğim gümbür gümbür,zihnim bulut gibi, geçmişten içime dolan bir sürü ruhun ağırlıkları ve hafiflikleriyle platforma çıktım. "Mübadele sonrası İzmir'de yaşayan Girit Mutfağı" konulu, Yunanca yaptığım konuşmamı izlemek isterseniz 15. dakikadan itibaren buyrun.

Aralarda ikram edilenler arasında gravyer peyniri, miniminnacık siyah zeytinler, irmik ve sütten yapılan Yunan tarhanasının fava kıvamında pişmiş hali (sağda, açıkta) enfesti -ki Kuzey Yunanistan'da da yapıldığını görmüştüm.

Yine sağ tarafta fava kıvamındaki tarhana var. Sol tarafta peksimet üstü fava ve tütsülenmiş et.

İşte burada çocukluğumdan tadı damağımda kalan domatesler mevcut.

Pür telaşımızdan sohbet edecek pek vaktimizin kalmamasına rağmen Phd. Füsun Ertuğ'la tanışmak güzeldi.

Girit diyetinde yer alan yabani otlarla ilgili bir afiş.

Katılımcılar için evlerinde hazırladıkları yemekleri paylaşan Karanou'lu kahraman kadınlar, konukların yemeklerini beğenmeme ihtimali üzerine yaşadıkları endişe bana göre mütevazılığın son sınırıydı zira herşey olağanüstü lezizdi.

Şef Ioanna Pantelaki son 10 yıldan beri sadece Girit mutfağı üzerine çalışıyor.

Ve bizlere şefin elinden, parmaklarımızla beraber arapsaçı ve soğanlı gözleme yemek şerefi düştü.

Hanya'dan Karanou'ya gelen arkadaşlarımdan biri sevgili Filitsa.

Birer lokmacık olur her bir kaliçunya. Bahçedeki otlardan ve mizithra peynirinden hakkına düşen payı, saçta zenginleştirir.

Salyangozsuz bir sempozyum düşünülemezdi. Hem tavada, hem buburisti, hem domatesli, hem fırında kabaklı çeşitleriyle yüklü programın ardından şahsen bana çok iyi geldiler :)

Nohutlu pilavın püf noktası, tam pişme aşamasının ortasında azıcık limon suyu!

En çok ilgi gören yemeklerden biriydi patatesli kestane.

Kabaklı & peynirli Girit böreği

Yaprak sarma üstüne kabak çiçeği dolma

Vicky'nin sunumuyla Katina hanımın gözlemeleri için tık tık.

Resimde gördüğünüz bütün masayı sıradan incelemek için ise buraya tık tık :)

Sempozyumun ikinci günü, sunumlar başlamadan önce sabahtan bir peynir imalathanesine gittik. Gittikçe Afrika'ya yaklaşan adanın aşırı sıcağının da etkisiyle gravyer cennetinden çıkmayı hiç istemedim!

Devasa kazandaki her bir kelle sıkça ters yüz ediliyor.

Mizithra olma yolunda...

Yine bize ikram edilen, tadı damağımızda kalan gravyer.

200 kiloluk kazandan bezlere dökülerek alınan ve askılarda süzülmeye bırakılan lor.

Dönüşte minik bir mola verdiğimiz Samaria vadisi.

Lefka Ori ve Volakias dağları arasında kalan Samaria

Başka bir molada, süt kaymağının pişirilmesiyle yapılan staka bana elbette yine babamın Pazar sabahı kahvaltılarını anımsattı. Bazen üstüne şeker ekerek, bazen yumurtalı yaptığımız bu lezzet, elbette tüm sınırları zorlayacak kadar kalori yüklü.

Sevgili Mariana'nın evinde misafirdim sempozyum boyunca. Evin girişinde yer alan fırın ve ocak belki de şimdiye kadar gördüklerim arasında en güzeliydi.

Mariana'nın annesi Maria hanım da katılımcılar için kolları sıvayanlar arasındaydı. Yüzüne pek yaraşan tebessümü ve onun elinden yediğim defneli mercimek, dereotlu barbunya püresi damağımda en çok iz bırakanlar arasında.

Kimbilir belki 10 belki 12 yıldan beri evcilik oynarız yanımda oturan Anestos ve ailesiyle. Onca telaşına rağmen Irakleio'dan üç saat direksiyon sallayarak sempozyuma geldiği için çok mutlu oldum.

Sonuç olarak baştan sona muhteşem bir deneyimdi, son dakikada Vicky'yle yaptığımız sohbette de göreceğiniz gibi tekne gibi sallanacak kadar bitkin, köyün papazının peşime düşüp beni vaftiz etmeye kalkışmasına rağmen inatla dinç üçüncü kuşak İzmirli bir Giritli olarak orada olup, Giritli olmak ve mutfak üzerine iki kelime etme fırsatı verildiği için bir o kadar da mutluyum. Üzerine kaymak misali Greekbloggers arasına girmek de ayrı bir sevinç. İki yıl sonra gerçekleşecek 2. Girit Gastronomi Sempozyumu için şimdiden davet almış olmanın keyfinden mi yoksa memleket havası alınca iyileştiğimden mi yoksa bir yerlerden babamın gülümsediğini hissettiğimden midir bilmiyorum ama nihayet keyfim yerinde şükürler olsun!

Sağol Mariana.

13. DOĞUMUM VE SEMPOZYUM HEYECANI

2011-07-14T15:57:00.003+03:00

13. çocuğum doğdu, sebebi Tijen'dir!

Türkçe'den İngilizce'ye, akşamdan akşama çevirisini elimden geldiğince yapmaya çalıştım. Kusurum varsa affola... Nedim Atilla'ya, Tijen İnaltong'a ve yeğenim Ellen Ayşe Darnell'e bir kez daha teşekkür ediyorum zira ivedi ama keyifli bir yolculuktu "Batı Anadolu Şarap Kültürü".

Şimdi memleket denizlerine yelken açmak üzereyim. 17/07/2011 saat 17:40'da Girit'in Hanya limanında -yani iki dedemin de doğduğu toprakta- düzenlenecek olan Gastronomi Sempozyumunda "Mübadele sonrası İzmir'de yaşayan Girit mutfağı" üzerine -eğer kuş gibi çırpınan yüreğime bir hal olmazsa- naçizane yirmi dakika konuşacağım.

Sağlıcakla kalın.

Karne kutlaması

2011-06-17T23:24:00.009+03:00

Kaya Koruğu

Deniz Fasulyesi

Yunusaki'ye Özlemaki midyesi

Karadeniz tavasında hamsi

Maksat kutlama olsun, Yunusaki'yle kısmen orta halli genel olarak gayet iyi karne notlarını kutladık. Girit hazırlığı başladı. Sabırsızlıktan bavulu doldurmaya bile başladım ki daha üç hafta var. Yakında size iki, belki üç ve kimbilir dört tane güzel haber vermeye hazırlanıyorum :)

Hava boşluğu

2011-06-01T19:52:00.009+03:00

Azıcık hava boşluğu buldum ve buradayım. Yunus, televizyonda kuyruklu yıldızları izliyor, ben 500 gram Türk kahvesine karıştırdığım 100 gram kakuleli kahvemi inceden yudumluyorum. Bu arada Giritliler gazetemizin ikinci sayısı çıktı, canım Theoklitos Afganistan'dan hava değişimine geldi. Girit' te biraz nefes aldıktan sonra, hoop İzmir. Sonra ERT world ve NET TV deki 'Mübadele ve İzmirli Kadınlar' konulu program yayınlandı, hoş geri dönüşleri oldu. Görüşmeyeli bir kitap çevirisi yaptım, ayrıntıları daha dingin olmayı umduğum bir sonraki gönderiye saklıyorum.

Jeotermal borusu patladığı için evimi su bastı.

Şu anda sadece mutfak kullanılır durumda. Ne olursa olsun, elbette baca tütüyor. Kara pirinç ve maş fasulyesi her çeşit hengame üstüne ilaç gibi geldi. Artık yeğenim Ellen ve ablam Nuray'ın verdiği ödevi yapabilirim. Ödevin iki A4 dolusu olması gerekiyormuş ve maddeler halinde yazılmayacakmış. Konu: Kendimle ilgili neleri seviyorum...Peki, tamam, bu bir yüzleşme. Tabanlarım sızlıyor, evin zeminini kurutmak için her yeri açtığımızdan her yanım tutuk ama en azından bir başlangıç yapabilirim.

Yemek yapmayı ve paylaşmayı seviyorum. Mütevazılığımı, nadiren su yüzüne çıksa da burnu büyüklüğümü, çevirilerimi, dipnot vermeyi, yazdıklarımı, yazamadıklarımı, kendime sakladıklarımı, saklamadıklarımı seviyorum. Özlemeyi ve özlenmeyi seviyorum. Hediye vermeyi çok seviyorum. Yunus'la beraber okumayı, kamp hazırlığı yapmayı, sırt çantasını doldurmayı, uzun yola çıkmayı, taksici gibi gitmeyi seviyorum. Kararlılığımı ve kararsızlığımı seviyorum. Deniz kıyısında sıcağı, soba başında soğuğu seviyorum. Kitaplığımı seyretmeyi seviyorum. Afrika'dan genlerime ithal, kıvırcıklığımı seviyorum. Ioanna'yı, Başak'ı, Tijen'i, Beste'yi, Papatya'yı, Sema hocayı, Aspa'yı, Theo'yu, yeğenlerimi, kardeşlerimi, eniştemi, babişkomu sevmeyi seviyorum. Cesaretimi, umarsızlığımı, takıntılarımı, bazen utangaçlığımı, hatta korkularımı seviyorum. Haberleri izlerken, hiç tanımadığım insanlar için üzülen tarafımı seviyorum. İnsanları arada bırakmamak için, dağları deviren içimdeki o gücü seviyorum. Sözüme sadık olmayı seviyorum. Başkalarının düşüncelerini anlamaya çalışmayı seviyorum. Postaneden paket göndermeyi seviyorum. Tek dilde düşünmemeyi seviyorum. 150 metre ağı rahatlıkla çekebilmeyi, böcek geçti diye yerimden zıplamamayı, şeftali ağaçlarına tırmanıp, dirseklerimden sularını akıtarak şeftali yemeyi seviyorum. Uzun yolda mola vermeyi seviyorum. Kendimi tuzlu suya basmayı, Efes'deki sütunlara dokununca içimin titreyişini seviyorum. Bir balıkçının yüzündeki tebessümü, çatlamış ellerinden öpmeyi seviyorum. Havai fişekleri, yıldızları, tek başıma dans etmeyi, karadan büyük beyaz gemileriyle süslü o büyük mavi suyu izlemeyi, o gemilerin içinde olmayı, güvertelerinden karaya bakmayı seviyorum. Vakitli ve gecikmiş mutlulukları, keşfetmeyi, öğrenme açlığımı seviyorum. Tenefüslerde, yanıma gelip soru soran öğrencilerimi çok seviyorum. 39 yaşında, sadece 1 kez rapor almış olmayı seviyorum. Erkekleşen Özlem'i, kadınlaşan Özlem'i, ama hepsinden önce insan kalmaya çalışan Özlem'i seviyorum. Eşitlikçi tarafımı seviyorum, eşitsizliğe tahammülsüzlüğümü seviyorum. Hanya limanında kahve içmeyi seviyorum, bir de Pasaport kahvesinde...Herhangi bir çocuğun yüzündeki tebessümü seviyorum, hamilelere yardım etmeyi seviyorum, hamileyken çok aç yattığım için belki.

Babişkoma sayfalar dolusu yazıp, rüzgara, dalgalara bırakmayı seviyorum yazdıklarımı. Melankoliyi seviyorum. Uçağın kalkışını seviyorum. Mübadil olmayı, öğrenmek istediğim milyonlarca konu başlığı olmasını seviyorum. Morlarımı, siyahlarımı, turkuazlarımı, menekşelerimi, Knossos kırmızısını ha bir de zat-ı mercan şahanelerini pek seviyorum. Tabanlarımın dinmeyen sızısına rağmen, son gücümle yazmaya gayret edişimi seviyorum.

Bir tencere midyeli pilav

2011-04-24T14:40:00.003+03:00

Canım koca bir tepsi dolusu midye çekti, aklımdan atamadım bir türlü. Evde fıstık yok, kuşüzümü kalmamış, dışarı çıkamam çeviri var derken nefsimi köreltmek için bol karabiberli, bol midyeli bir tencere pilav yaptım. Girit usulü tam pişme aşamasının ortasında azıcık limon sıktım. Piştikten sonra az daha, oldu bana koca bir tencere midye dolma lezzeti.

Bugün Paskalya, bayram tebriklerimi tamamladım sayılır. Şimdi pupa yelken işe devam.

Yağmurlu bir Pazar günü,

2011-04-17T21:18:00.002+03:00

pencereden içeri süzülen toprak kokusunu içime, derinlerime çekmek müthiş! Orman kıyısında dolaşırken gördüğüm aşk böcekleri ise harikulade! Ağaçların dingin sessizliğinde yitip giden orman perilerinin, insanın içinde milyonlarca kapı açan tınıları ise mevcut zamanda bütün hücrelerime karşı koyulmaz türden itaatkarlığıyla usul usul yayılıyor. Diriliyorum!

Değişik bir haftasonuydu, kaslarım gerilmişti ve şimdi yeterince sakinim, şükür. Başak bilir benim panik hallerimi, kendimden ne çektiğimi de ben bilirim! Evet biliyorum çıkar artık şu baklayı diyorsunuz, peki. Cuma gününden beri bir Yunan kanalına İzmirli mübadillerle ilgili konuşup durdum. Program 8 Mayıs'da yayınlanacak. Televizyon çok zor iş, firavun gibi kasıldım ve sadece sorulara cevap verdim Alsancak limanı civarında. Evdeki çekimlerde en azından beş kez cezveyi ocağa koydum, beş kez bilgisayardan şarkı seçtim, beş kez salondan balkona çıkmam gerekti, beş kez raftan kitap alıp sallanan sandalyeye oturdum. Bu arada habire kesip, heyecanlandığım için yüzümün terlediğini söyleyip sildiler, sonra boyadılar. Şimdi kahveni yudumla, şimdi sayfaları çevir denirken insan kendini çok tuhaf hissediyor. Bu durumda yazın Girit'teki sempozyuma gitmeden önce sakinleştirici almam mı gerekiyor peki? Ödüm kopuyor!

Neyse ki yürüyüş iyi geldi. Bu da geçti. Eve geldiğimde acıkmıştım, Nuray ve Steve'in gönderdiği rice paper ve iki yaprak deniz yosunu hemencecik imdadıma yetişti. Rice paper on saniye kadar sıcak suya daldırıldı, sonra buz havuzuna girdi ve temiz bir bezin üzerine yayıldı sonra içine havuç rende, azıcık ince kıyılmış marul, biraz taze soya filizi ve surimi koyulup sarıldı, sarmalandı. Tuzu azaltılmış soya sosuna bandıra bandıra afiyetle yendi. Minik bir parça bento box a yerleşti, yarının öğle yemeği de çıktı, mis. Sonra hemencecik bir avuç pirinci bol bol yıkadım, yağsız pişirdim ve hasırın üzerindeki yosunun üzerine incecik bir kat halde yaydım. Avokadom yoktu, salatalık da yoktu sadece sıkıştırılmış yengeci ortalayıp yerleştirdim, hasırın arasında rulo yaptım, dilimledim. Wasabi destekli soya sosuna dilimleri azıcık dokundurup, gövdeye indirdim. Karnım tok, sakinim, yeni bir haftayı gülümseyerek karşılayabilirim şimdi.

Aşklarım

2011-03-20T22:10:00.013+02:00

Siz hiç böyle keyif gördünüz mü?!

Karınları tok çünkü az önce tıka basa doydu bahar sarhoşu oğlaklar.

Tarih boyunca kötülüklerle özdeşleştirilmiş olduklarına inanamadığım keçi milletine olan derin aşkım, Giritli damarımla pek güzel örtüşüyor doğrusu.

Ve bir türlü karar veremiyorum, bir dahaki hayatımda balık mı olsam, bunun gibi güleryüzlü bir oğlak mı?

Bezelyeli, havuçlu, bol enginarlı, dereotlu, taze soğanlı cancağzım pilav, işyerinde göz açıp kapayıncaya kadar silindi, süprüldü. Bol karabiber de pek yaraştı kendilerine. Üstelik her bir pirinç tanesine destansı enginar lezzeti sindi. Bir de üstüne İnce Saz dinledim, mis!

Neyse tekrar ediyorum, ilk fırsatta bir oğlak, bir balık ve bir enginar heykeli yapacağım

ki aşklarım, içten ve dıştan eşkalleri bozulmamış haliyle ebediyete kadar yaşasın.

Hem kimbilir belki bir gün oğlak, balık ve enginar dini başlar, değil mi?

Diriliş

2011-03-14T21:32:00.009+02:00

'Demeter’in de yatağına girdi Zeus.
Canlıları doyuran, tarlalar tanrıçasının.
Ak kollu Persephone’yi doğurdu Demeter,
yeraltı tanrısı Aidoneus
kaçırdı onu anasının koynundan
ve bilge Zeus bıraktı kızını ona.' Hesiodos

Geçtiğimiz hafta okulun bahçesi bembeyaz kar tutmuştu oysa. İzmir işte, bir haftada iki kazak kaşkol, paltodan, şilebezi gömlekli günlere getirdi bizi. Buyrunuz efendim, Maria Frintzila'dan Persefoni ruhun(uz)a değsin.

Avronyez

2011-03-06T15:57:00.004+02:00

İşte bu maskara, dershaneden geldi ve taek wando'ya gitmeden önce tencere kapaklarını kaldırdı, ne var ne yok kontrol etti. Kocaman bir tencere avronyezi görünce gözleri yuvalarından fırladı. Tepeleme bir tabak yedi, aradan iki saat geçti artık antreman için hazır. Kaşla göz arasında Hawking'in 'George's secret key to the universe' ünün son elli sayfasını bile bitirdi velet.

Bol taze soğan, az sızma, 3 demet avronyeze 3 yumurta.

Ananas tabağımızla birlikte çalışma odamıza geçmeden önce 2 Giritli, konuşma ve yazma özgürlüğünün mevcut olduğu yerlerde, aklı selim dost muhabbetiyle geçireceğiniz bir Pazar diler.

İrili ufaklı karanlıklar ve aydınlıklar

2011-03-05T13:07:00.008+02:00

Bazen düşünüyorum da bireysel olarak hassasiyetlerimden kaynaklı, bir sürü işkence çektiğim şu dönek dünyaya hangi akla hizmet bir çocuk getirdim? Okul zamanı bu dünyaya çocuk mu verilir diye vaazlar veren ben, neden bunu yaptım? Sırtımda bıçaklanacak yer kalmamışken, yapış yapış kükürt kokan elleriyle, uzun tırnaklı cılız cadılar açık yaralarımı kanırtırken hem de, neden? 28 yaşımdan beri hep iki işte çalıştım, mecburen erkekleştim ve Yunusçocuk artık boyuma geldi. Anneliği çok zor kabullendim, tek ebeveyn olarak hep zorlandım. Ama sonra çalkantıları dinginleştiren salt sevgi yumağının yüzünden bütün hücrelerine yayılan bir tebessümüyle, belki de bencilce bir dürtüyle kendi prizimi çekmememe sebep olduğunu, sokağa çıkmaya, hele ki insanlara selam vermeye ürktüğüm bir dönemde paha biçilmez değerini bambaşka bir eşikte, başka bir benle yeniden idrak ettim. Ben kırıntılarımı toplamaya çalışırken, evde bir nefes 'hadi gel film izleyelim' dediğinde, başımla onaylayarak bana 'peki' dedirten o maskeyle, önce yalandan sonra gerçekten bütünleştim. Tanıdığım birçok kelli felli veya döpyesler içinde insan gibi görünen yetişkin kalabalıklardan fersah fersah ötede olgunluklarıyla üstelik de 13 yaşındaki tepeden tırnağa insan bu çocuğu, ben doğurduğum için değil, bağımsız varlığına saygımdan yeni, sevginin ötesinde çok derin bir saygı duymaya başladım. Yunusçocuk büyüyor. Negatif güçlere inat, yüzüne o çok yakışan tebessümüyle büyüyor. Yaşgünün de değil bugün oğul, ama iyi ki varsın, iyi ki ışığımsın...

Geçenlerde

2011-02-27T17:59:00.009+02:00

Geçenlerde İzmir'de de Τσικνοπέμπτη kutlandı. Paskalya'ya kadar sürecek oruç öncesi yasaklı olan etlerin dumanı bolca tüttü. Benim için minik bir hava boşluğu, arkadaşlarımı görmek için fırsat oldu.

Utanmadan ve sıkılmadan paylaşıyorum, buyrun.

Başak, Tijen, otlar, Selanik misafirleri, grip, kalabalıklar ve yalnızlıklar.

2011-02-19T18:15:00.028+02:00

Başak'cığım ne kadar omuz çökerten, kemikleşmiş sıkıntılarla dolu bir dönem geçirdiğimi bildiğinden, bana uğur getirsin diye yukarıda gördüğünüz 450 sayfalık, baştacım Girit epiğinin üzerinde duran sand dollar'lardan dört tane gönderme inceliğini gösterdi.

Sonra da ısrarla anonim bir şiirde söylendiği gibi sand dollar'lardan birini kırmamı ve beş kuşu serbest bırakmamı, sand dollar'ı tekrar yapıştırabileceğimi, hatta çerçeveleyince kırılmış olduğunun hiç belli olmayacağını tekrarladı. Ama yok tabi, elim gitmedi, gidemedi bir türlü, kıramadım, kıyamadım. Başak'a fenalık geldi, az kalsın Atlantik okyanusu üzerinden İzmir-Narlıdere istikametindeki zavallı başıma doğru fırlatılmış, uçan tencereler, tavalar gözlemlenecekti. Sağlam bir fırçanın ardından bir gece, gözlerimi kapattım ve kırdım. Solda gördüğünüz beş tane güvercin serbest kaldı. Arkadaş sözü dinlemek lazımmış, anlaşıldı.

Hadi bakalım, uğurlu ola!

Uğurlu oldu bile, çünkü her zaman bilgisine başvurduğumuz sevgili Tijen İnaltong, Metro-Gastro dergisi Ocak-Şubat 2011 sayısı için yazdığı makalede blogumdaki bir bakla tarifinden, sıcacık bir çerçevede bahsettiği için çok mutlu oldum. Babişkomla yaptığımız kahvaltılar, Tijen'in kalemiyle yeniden can bulduğu için onur duydum, menümüzün en güzel renklerinden biri hafızalarda yeniden canlandığı için çocuk gibi sevindim.

Peki çok mu ağır çeker yüzümüze yayılan, hatta babişkomun ibadettendir dediği tebessüm? Tam aksine, hafiftir! Kolaydır, minik tebessümleri dağıtmak. İyi enerjiler üretmek, güneş gibi yaymak! Denemesi bedava, buyrun hodri meydan! Zaten altı üstü nedir ki şu yalan dünyanın bana verdiği, emanet bir giysiden başka? Buyur al emanetini, üstü kalsın dedirten olaylardan ve insanlardan kendimi sakınıp o bir avuç dost tebessüme sığınmak, umarsızca o minik limanlara yanaşmak da olmasa, arafda vakit geçmez arkadaş!

Şu anda Afganistan'da avukatlık yapan canım Theo'nun yeğeni Maria ve eşi Mert geldiler Selanik'den. Otsever Beta anne ve Efi teyzeye de, masadakilerin pişmemiş hallerini arşivimden gösterdim. Artık onlar da ot toplamaya çıkacaklar çünkü pazarda sadece radika bulmaktan şikayetçiler. Buyrun bir önceki gönderideki körpecik pazılar şimdi yumurtadan güneşin etrafında mutlu mutlu oturuyorlar.

Ne büyük kayıp değil mi birçok yerde sadece toprağın üzerinde kalan yeşillerinin satılması?

Oysa sevgili şevket-i bostanın hazineler değerindeki lezzeti asıl kökünde saklı.

Un ve limon terbiyesiyle, doymak mümkün değil.

Veya haşlayın işte! Zeytinyağı ve limonla, yanına ızgara bir balıkla, insan daha ne ister ki?

Gerçi haklısınız, ister tabi, gönül muhabbet ister..

Ot yıkamaya üşeniyorsanız eğer, hardal sizi üzmeyecektir. Ben üşenmem. İstifnoyu sevdiğim kadar da severim zat-ı şahanelerini.

Gelincik, ne güzel bir ismi var değil mi? Nasıl da nazlanıyor, süzülüyor, endamına baktırıyor, hatta bana göre gerdan bile kırıyor, iyice bakın siz de göreceksiniz! Kavurması veya haşlamasına bayılıyorum.

Şimdi burada radika, arapsaçı, gelincik, sütlük, ebegümeci, leylek otu, iki tane taze soğan, bir fincan bulgur ve elbette sızma zeytinyağı var.

İsterseniz limon sıkın, isterseniz iki kaşık kese yoğurdu koyuverin yanına.

Ot toplamaya çıkamadığım zaman imdadıma yetişen Urla'lı otçum.

Cibezin tezgahlardaki son günleri artık. Belki bir hafta daha olur, sonra seneye.

Haliyle lahanalar toplandı, tarlada lahana göbeklerinden kendiliğinden fışkıran cibezler de epeydir masalarımızı süsledi, gövdemize şifa oldu bu bedava nimet.

Helvalık haşlamasının yanına, mezgit ızgara yaptım.

İşten gelmiştim, yalnızdım. Başak'ın, Yorgo'nun, Nuray'ın, Ioanna'nın yazdıklarıyla, Sema hocanın telefondaki insanin pillerini dolduran cıvıl cıvıl enerjı dolu sesiyle beraber bana arkadaş oldular bütün gece, sağolsunlar.

Metro-Gastro dergisini bulmak için Metro mağazasına gittiğimde, hindiba bulduğuma çok sevindim. Hatta deniz yosunu bile buldum, duyduk duymadık demeyin! Yunus pek sevindi tabi çünkü tam bir suşi delisidir.

Ne çok birikmiş anlatılacaklar...Ben bir de üstünüze afiyet grip oldum.

Hayatımda ilk kez rapor aldım. İlk kez iki gün işe gitmedim. Haftasonuyla da birleşince ilk kez dört gün yataktan hiç çıkmadan yattım. Yatağın yanıbaşına minik bir masa kurdum. Kivi, yaban mersini, mandalin, portakal, zencefil, Girit dağlarından topladığım otlar, bol tarçın, kekik balı gibi sadık kalmayı atladığım ne varsa depoladım. Sürünerek mutfağa gidip bir ara resimdeki ilacı hazırladım. Muhteviyatında: Karides, sübye, bulgur, kırmızı biber, hindiba, taze soğan, lahana, havuç, zeytinyağı, biraz wasabi, azıcık da soya sosu mevcut.

Bu çorba olmasa muhtemelen bu hafta işe dönemezdim.

Tam olarak iyileşmeden, Yunus'un eve dönmesi yasak. Bulaşmasına izin veremem.

Sabır.

Şu anda ayakta olmayı 2011 dünya güzeli, dağ çileklerine de borçluyum, biliyorum.

Doğanın bahşettiği bu nimeti, kocaman bir yoğurt kasesi halinde aldım.

Doya doya yediğimi düşündüm ama yine doyamadım.

Efendim, bu arada Türkiye'nin ilk Giritli gazetesi çıktı.

İçinde benden de naçizane satırlar var, mübadillere gururla duyurulur.

Bir Giritli'nin Pazar günlüğü

2011-02-06T22:15:00.019+02:00

Kendi ellerimle topladığım mis gibi kekikleri sardım sarmaladım Karaburunlu nergislere.

Buram buram, sarhoş oldum.

Efendim, eğer bir Giritliyseniz Pazar günü ya ot toplarsınız ya da pazardaki otların hepsini eve taşıyıp, özel olarak kıyılarını çuvaldızla diktiğiniz çuvalın üzerine yayılıp, bütün gün ayıklar, yıkar, pişirirsiniz. Hardal gibi haşlanıp salata olarak tüketilen otları su fokur fokur kaynarken işleme tabi tutarsınız aksi takdirde otun rengi nefti yeşile döner ki bu makbul değildir -mesela babam bu durumda o tabağı başınıza geçirebilirdi :)

Şevket-i bostan, nam-i diğer askalivri.

Kemikli oğlak veya kuzu eti ve un & limon terbiyesiyle Giritli menülerinde hep liste başı olmuştur. Z.yağlı & limonlu haşlama salatası da takdire şayandır.

Dalında olur Karaburun hurması, evet evet dalından koparıp yiyebilirsiniz. Dışarıda pek dayanmaz o yüzden ve mecburen minik poşetler halinde buzlukta saklamak gerekir. Ot ve hurma olduktan sonra neyleyim ben baklavayı, böreği?

Kütür kütür, nasıl da capcanlı bir yeşil değil mi? Ben bunlara sardalya sarıyorum, buğulama. Haşlayıp salata olarak tüketiyorum. Böreği, gözlemesi pek keyifli oluyor elbette. Pirinçli yemeği olur, ah hele yanında birazcık kese yoğurdu varsa...üf ki üf.

Reng-i şahane helvalık. Dün gövdeye indirdim zevk-i sefa içinde.

Temizledikten sonra, ocağa koymadan önce üzerine soğanını doğrayıp azıcık da tuz ektiğiniz zaman nedense piştiğinde daha lezzetli olur. Bu sefer iki patates attım içine, arapsaçının mis gibi tadı sindi, lokum oldular. Ve tabi illaki terbiye..Kuru börülceyle pişirmek üzere birazını çaldım. Eh biraz da tarhanayla pişirilmek üzere aşırdım. Bu arada Sisam'da arapsaçını kurutup, sonra makarnaya çeşni olarak kullanıyorlar, ne hoş değil mi? Haftaya Karaburun usulü bulamaç kıvamında hamurla arapsaçını fırınlayacağım. Meraklısına duyurulur :)

Bol taze soğanla kavurdum, ne yumurtaya ne de pirince ihtiyacı yoktu. Olduğu gibi yeterince hoş bir lezzet.

Geçenlerde Rustic'le konuşuyorduk da; Ege'de yaşayan ve yılda bir kez ıspanak yiyen insanlar var yazık ki. Gerekçeleri de ne biliyor musunuz, yıkaması çok zor...Bu ilginç arkadaşlar için buyrun hem yıkaması daha az zahmetli, hem leziz cibezi öneriyorum.

Karışık ot, pirinçli pişecek yarın. Bilin bakalım kaç çeşit var burada?

Tekrar etmeliyim belki de, benim ekmek makinem yok ve gelecekte de olmayacak. Bildiğiniz normal, küçük bir fırında yapıyorum ekmeğimi. Bu sefer 2 bardak ılık sütün içinde beklettiğim 1 çay bardağı tarhanayla, hani nohut ekmeğinin ekşimtraklığına yakın kıvamda ve gayet şık oldu kendileri.

Çocukların yemedikleri ama elzem olan besinleri yedirebilmek için muhtemelen her anne her türlü akrobasiyi yapıyordur. Buyrunuz:

2 bardak süt ve 1 bardak tarhanayla pişmiş koyu çorbanın içine 50 gr beyaz peynir ve biraz soğuduktan sonra 1 yumurta karıştırıp cup cake kalıbına döktüm. 20' 180c, şahane omletlerimiz hazırdı.

Bu çalışmamı işe götürdüm ve öğle molasında göz açıp kapayıncaya kadar icabına bakıldı :)

Otlarım hazır, ekmeğim ve zeytinim var. Artık makalenin başına dönebilirim.

Gününüz aydınlık, aklı selim insanlarla ola.

İyi Pazarlar efendim.

Bugün soğuk

2011-01-23T10:13:00.007+02:00

Bugün soğuk. 2 avuç börülce, yarım kilo kestane mantarı, 2 tane kırmızı biber, 2 kereviz sapı, 2 havuc, 2 yaprak lahana biraz curry paste içinde hallendiler.

Sıra arkadaşım Korel'in oynadığı Kosmos filmini izledim. Kosmos, insanın hayvan tarafını gözler önüne sererken bir yandan toplumca kabul gören prototiplerden daha derin bir maneviyata sahip, şifacı bir karakter. Tekrar izlemeyi ve belki biraz daha ruhuna değmeyi istiyorum. Nedense severim ben delileri!

J. Henderson'un gerçek yaşam öyküsü olan Cooked'undan sonra, sırada Fleischman'ın Seedfolks'u var. Sonra da yazılacak bir makale. Sıcacık kahvem yamacımda ve şimdi sevgili arkadaşım Giorgia Velivasaki'nin yeni şarkısını bir kez daha dinleyeceğim. Masalseverler buyrun siz de dinleyin.

Akıl sağlığımızı sarsmayacak, dürüst, eşitlikçi ve dengeli insanlarla karşılaşacağımız keyifli bir Pazar dilerim.

Mantarlı köfte

2011-01-09T20:30:00.007+02:00

Yılbaşında mamaların mia'sı, Ioanna'daydık. Kıyamam, 15 çeşit ana yemek hazırlamıştı. Üstelik eve geldiğinde elektriklerin kesik olmasına, bel ağrılarına rağmen. Benim götürdüğüm 50 derecede 12 saat pişmiş rosto, salata ve kahvaltı için hazırladığım portakallı kurabiyeler devede kulak kaldı. Ancak katıksız sevgi, sınırsız özverinin yolunu açar. O yüzden, minik çekirdek ailemizi yıldızlar korusun diye hep dua ediyorum.

Yılbaşı günü akşama kadar çalışınca o tuhaf ve hoş heyecanı hissetmek pek kolay olmuyor ama yine de neşemiz yerindeydi. Geceyarısı Ioanna'nın yaptığı vasilopita'mızı kestik ve içindeki şans parası bu sene Yunus'a çıktı. Hayırlı, uğurlu olsun.

Ioanna'nın çocukluğundan kalma, muhteşem tombala kartlarıyla oynarken, çığırtkanımız Yunus'umuzdu. Ertesi gün Bozköy'e gittik. Serkan'la Ioanna'nın nihayet karşılaşmasına çok sevindim. Ama Hakan'la karşılaşmaları konusunda pek aynı şeyi söyleyemeyeceğim çünkü aynı arabada iki yengeç, bir boğa ve iki başak için pek kolay değildi.

Şaka bir yana kilometrelerin sıfırlandığı tarihlerde ayrı ayrı benim için çok önemli olan, yanlarında savunma kalkanlarımı indirebildiğim insanlarla beraber vakit geçirmek çok keyifliydi.

Yeni tur yeni şans, gel bakalım 2011.

Bugün yazılacak yazılar, okunacak kitaplar ve yemek vardı programımda ama Murphy kuralları kapsamında sabah sabah aküyü şarj edecek yer aradım. Sonra Pazar günü açık, akü satan bir dükkan. Öğlen 2'de nihayet mesele halloldu. Alışverişi ışık hızıyla yaptım ve mutfağa daldım.

Mantarları bir tanecik soğanla azıcık soteledim ve ezerek püre hale getirdim.

İki dilim ekmek, iki diş sarmısak, biraz toz hardal, iki sap ince kıyılmış bol yeşilli kereviz ve bir yumurtayla yoğurdum, oldular mis.

Biraz şalgam ve biraz soya filizine iki tane greyfurt rendeledim, hatta posasını da içine karıştırdım. Wasabi'nin gözleri yuvalarından çıkaran acısı salataya da mantar köftelerime de bence pek yakıştı.

Artık sevgili Başak'ın başıma sardığı en güzel yılbaşı hediyesi Betterworldbooks'dan aldığım -ilk parti- yeni kitaplarıma (Women, Food and God, Geneen Roth; The Feast of the Goat,Llosa; The Grand Design, Stephen Hawking) el atmanın vaktidir.

Bu aralar

2010-12-26T20:46:00.018+02:00

Bu haftasonu gereklilik kipinden istifa ettim.

Dün, İzmir'e gelişlerinde bir türlü vakit ayıramadığım Katerina'yla Kızlarağası'nda kahve içtim. Sonra peksimet yapmak için arpa unu, salatalar için buğday, Karaburun için açılır kapanır sini altlığı aldım. Üstüne Yunus'umla buluşup sinemaya gittim, filmden sonra düşkünü olmasak da kendimize tatlı bile ısmarladık. Eve geldiğimizde bitkin hatta pespaye haldeydik ama birer bardak melisa, karabaşotu, adaçayı, zencefil ve tarçın kokteyli tatlı yorgunluğumuzu sildi süpürdü.

Bugün, neredeyse bütün gün Nur'umun yazın getirdiği kitaplardan birine -Jeff Henderson, Cooked- devam ettim. Sonra Mutfak lavobosunun altındaki t boruları söküp neden tıkandıklarına baktım. Sorunu halledemedim, beceremedim.

Ama ne olursa olsun, sıcacık evimde Yunus'un yan odada olduğunu bilerek, sakin, dingin vakit geçirme fırsatım olduğu için keyiflendim.

İnsan kendine vakit ayırabildiğinde zihin berraklaşıyor.

Telaşsız, hiç bir yere yetişmeye çalışmadan geçen alt tarafı iki günün sonunda yaptığı bütün işleri hayranlıkla izlediğim yeğenim Ellen Ayşe'nin enfes lezzetlerinden iki örneği paylaşmak istedim.

Şimdi efendim benim canım Ayşe'm psikoloji bölümünde okuyor ve gelecek yıl 20 yaşında mezun olacak. Mutfağa olan ilgisi bana göre genetik. Yan flüt çalıyor. Ama bunların hepsinin dışında benim için asıl önemli olan Ayşe'nin kararlılığı, istikrarlı davranışları, olayların karşısında dimdik duruşu, yılmaması, vazgeçmemesi, bıkmaması, çevresindeki insanlara hep olumlu enerji vermesi yetmezmiş gibi bir de bütün bunları gülümseyerek yapması sebebiyle muhtemelen en büyük hayranlarından biriyim. Yaptığı işi ne kadar çok ciddiye alıyor bu resimde kuzum benim.

Gamzeli fıstığım, Ayşe'min tatlısının adı:Reine de Saba

veya başka bir deyişle Saba Kraliçesi.

Tesadüf bu ya çok sevdiğim çeviri işimi bir süreliğine askıya almama ve öğretmenliğe yönelmeme sebep olan Arion yayınlarından hala parasını alamadığım iki kitap çevirisi için bu konuya epey çalışmıştım. Başkalarının sırtından büyüyen insanlarla ilgili elbette söylenecek çok söz var ama şimdi değil, şimdi söz Ayşe'nin.

150 gr yarı tatlı çikolata

30 gr tatlandırılmamış çikolata

2/3 ölçü ayıklanmış badem veya fındık

1/2 ölçü cup cake unu (içinde kabartma tozu olmayanlardan)

1/2 ölçü tereyağı

1/3 ölçü & 4 yemek kaşığı şeker

3 yumurta (beyazı ve sarısı ayrılacak)

1 çay kaşığı vanilya ekstresi

1/4 çay kaşığı şarap tortusu (tartar)

1/3 ölçü krema

1 çay kaşığı mısır pekmezi

Önce fırını 180c ye ayarlıyoruz. Sonra 20 cm. yüksekliğindeki fırın kabını yağlayıp, azıcık un serpiyoruz. Başka bir yerde bütün çikolataları hafif ateşte, sürekli karıştırarak erittikten sonra soğuması için kenara alıyoruz.

Kavrulmuş badem veya fındıkları minik parçalar haline getirdikten sonra

(Ayşe'nin önlüğüne dikkat!) üzerini süslemek için birazını ayırıp, geriye kalanını una karıştırıyoruz.

1/3 ölçü şeker ve tereyağını iyice yoğurup, yumurtaların sarıları, vanilya ekstresi, erittiğimiz çikolataları spatulayla rahat çevrilir hale gelene dek karıştırdıktan sonra yavaş yavaş unu ekliyoruz. Erittiğimiz çikolataların 2/3 lik miktarını bu karışıma ilave edip, 180c önceden ısıtılmış fırında kürdan batırdığımızda yapışmayacak kıvama gelene kadar 20-25' pişiriyoruz.

Ayrı bir kapta yumurta aklarını şarap tortusuyla beraber resimdeki kıvama gelene dek çırpıp geriye kalan dört yemek kaşık şekeri ilave edip karıştırmaya devam ediyoruz.

Hazırladığımız beyaz kremayı çok düşük ateşte ısıtıp geriye kalan çikolata parçacıklarının üzerine bocalıyoruz. Bir dakika kadar bekledikten sonra mısır pekmezini ilave edip, artık pişmiş olan ve enlemesine ikiye kestiğimiz kekin arasına ve üstüne döşüyoruz.

Dekor için ayırdığımız fındık parçacıklarıyla süsleyip, eğer hemen servis edilmeyecekse dolaba kaldırıyoruz.

Ne aşk ama...

Hiram, Belkıs ve Süleyman'ın trajik öyküsünde ben Hiram'dan yana olmaktan bir türlü vazgeçemedim. Aynı güzellikte başka bir tapınak inşa etmemesi için ve Saba Melikesi Belkıs'la yaşadığı yasak aşk yüzünden diri diri inşaata gömülen Hiram -masonik kapsamın harici tutulduğu koşulda- kanımca hem Belkıs hem de Süleyman tarafından farklı şekillerde mağdur bırakılmış, girişimleri çoğunlukla kastre edilmiş bir günah keçisi olmasının yanısıra başka bir açıdan adı hep geri planda tutulmuş, ne ilk ne son olmayacak sıradan /kullanılan bir insandır.

O yüzden ben bu tatlıya Saba Kraliçesi demek istemiyorum. Çünkü Belkıs ortalığı epeyce karıştırmış. Varsın Hiram'ın ve gelmiş geçmiş, haksızlığa uğramış herkesin ruhuna değsin.

Bu yıl haksızlıklıların daha az yaşandığı, uzakların istediğimiz zaman yakın olduğu bir yıl olmasını çok istiyorum. İyi niyetli, vicdan sahibi, ruhumuzda yorgunluk bırakmayacak, aksine içimize su serpecek insanlarla karşılaşmak istiyorum.

Ayşe'min iyi haberlerini almaya devam etmeyi, Yunus'un SBS derdinden kurtulmasını, kilo vermeyi, Macaristan'a gitmeyi, İtalyanca'ya devam edecek vaktimin olmasını, Başak'ın başıma sardığı betterworldbooks'dan daha fazla kitap alabilmeyi, bas gitarcı lojistik uzmanı yeğenim Yiğit'in azıcık kilo almasını, Tayfun'un doktora tezine dönen okul bitirme ödevini bitirmesini, Nuray'la yazın bahçeyi çapalamayı, Aspa'nın Girit'ten gönderdiği asma çubuklarının boy attığını görmeyi istiyorum. Theoklitos'un Afganistan'dan sağ salim dönmesini, bir ay sonra askere gidecek olan Hari için sekiz ayın su gibi geçip gitmesini, Beste'yle ve Tijen'le bir gün bir yerde karşılaşmayı, Diloş'un İskeçe'deki yeni dükkanının iyi iş yapmasını, Sedo'nun onu heyecanlandıracak bir iş teklifiyle karşılaşmasını, Haluk Şenay'ın çevirmenlerine yaptığı haksızlıkların bedelini ödemesini istiyorum. Tunç Yengin'in en beklemediği zamanlardan birinde yakayı ele vermesini kesinlikle istiyorum. Sena Şahini'nin binbir çeşit maskelerinin düşmesini istiyorum. Kuzenim Gamze'nin hep ama hep iyi olmasını, gamzeli gamzeli gülümsemesini istiyorum. Ioanna'yla kahve içecek daha çok vaktimizin olmasını istiyorum. Deniz kıyısında bir yere yetişme telaşı olmaksızın umarsız yürümek istiyorum. Denizatı, Girit ve yunusdan sonra iki çizik martı istiyorum gövdeme. Daha çok seyahat edebilmeyi istiyorum. Dileklerin hiç bitmemesini istiyorum çünkü bu yaşama sımsıkı tutunduğumun göstergesidir.

Bir de ben artık daha kalabalık sofralar kurmak istiyorum.

Bereketli ola!

13 yıl önce bugün

2010-12-20T19:45:00.005+02:00

13 yıl önce bugün, Bektaşi deyişiyle Memedim bu dünyadan yürüdü.

Zamanla hiçbir şey değişmedi.

Zaman ilaç da olmadı.

Onun kadar sözünün eri bir erkeği yazık ki tanımadım.

Zaten üç kız, bir oğlan biz çocuklar hep babacıydık.

Adildi. Eşitlikçi. O yüzden onu çok severdik ve hala severiz.

Gönlü boldu babamın. Paylaştıkça, çoğalırdı somunu.

Olmayanı bulup yaratması, cebinin şişkinliğinden değildi.

Altı aylık bebekken kaybettiği annesinin hiç olmazsa bir resmini görmüş olmayı çok isterdi.

Altısından sonra öğrendiği Türkçe, dudağının ucunda hep emanet bir çeviriydi. Hatta aynı sebeple öğretmen şiddetine maruz kaldı. Her sabah okula gitmek için Eşrefpaşa'ya kadar yaklaşık on kilometre yürüdüğünden, başkaları da aynı sıkıntıları çekmesin diye, var yok dinlemeden bir gün devlete soyadımızı taşıyan bir okul bağışladı.

Çok çalışkandı. Çok kazanmazdı.

13 yıl önce öğrendik, kaç çocuğu okuttuğunu, ameliyat masraflarını üstlendiğini, bilmiyorduk.

Kiloyla yiyecek aldığını hatırlamıyorum. Herşey eve kasalarla taşınırdı.

Her Pazar günü çiftlikte, bağ makasını eline alır bütün gün asmaları budardı. Kışa doğru amerikan bezinden keselere geçirirdi bazı salkımları.

Kuzina sobada çok güzel güveç yapardı benim babam.

Hep gülümserdi.

İbadetten sayılır mı gülümsemek?

Pantalonu hep düşerdi, en sonunda kemerden vazgeçip askı kullanmaya başladı.

Bacağındaki platin parça havaalanlarına girişlerde hep sorun olurdu. Tanımadığı güvenlik görevlilerine mecburen anlatırdı 'Evlat, bacağım kırıldığında kemik suyuna çorba iç dediler. Ben biraz fazla içmişim, platin kemiğe kaynamış bu sefer, çıkaramadılar.'

Tek eliyle sandalyeyi kaldırırdı. Eczacı Can'la şakalaşırken, adamcağızın kolunu kırmıştı.

Bilerek kimseyi ama hiç kimseyi incitmedi.

Tavla oynarken çok iyi zar tutardı!

Bankadaki kızlara herkesin içinde 'Günaydın fıstıklar' dediği için bankacı kızlar hep valideye telefon açıp, babamı şikayet ederdi.

Ertesi gün, 'Dünya güzelleri, günaydın' derdi. Sonra yine başlardı telefonlar.

Esnaf adamdı, biraz rakı kokladığı zaman Giritçe beyitler ardı ardına dökülürdü. Hele enişte varsa, geç saatlere kadar madinades atışırlardı. Düğünlerde mikrofonu kapar Giritçe şarkılar söylerdi. Charlie Chaplin, Laurel Hardy'nin en büyük hayranıydı. Filmi değil, onun kahkahalarını izlemek bize daha eğlenceli gelirdi.

Pazar sabahları şimdi Konak Pier alışveriş merkezinin bulunduğu yerdeki balık haline götürürdü beni. Kasalar dolusu balık alır, çiftliğe giderdik.

İngilizce öğrenmeyi hep çok istedi.

Kocaman göbeğine sarıldığımda, kendimi çok ama çok güvende hissederdim.

Her yıl baba toprağı Girit'e gitmeyi planlar ama vergi ödemekten yerinden kımıldayamazdı.

Sonuç olarak borçsuz gitti, memleketi göremeden.

Şimdi açık denizde tek başımayım. Evet güzellikleri de olan ama tuhaflıkları daha fazla şu dünyada yaptığım işlerden değil insan ilişkilerinden yorgunum. Yelkenler yamalı, eh küreğin biri kırıldı, kırılacak. Hala devrilmediysem ve devrilmeye niyetim yoksa, bunun sadece bir sebebi var. Mehmet kızı Özlem babasının sözünü dinlemeye,

"son nefesine kadar insana yaraşır mücadeleye" devam edecek.

Uzaklarda puslu bir ışık var, asılayım küreklere.

Mis

2010-12-19T21:46:00.011+02:00

Karaburun'u sardı sarmaladı mis gibi nergisler.

Bir yandan -hala- zeytinler toplanıyor, bir yandan nergisler.

Sepeti koluna takan, dosdoğru derya deniz tarlalara koşuyor,

herkesin derdi bir somun ekmek.

Her mevsimi ayrı güzel, koskocaman yarımadanın

envai çeşit suprizlerle dolu kıvrımlarından geçerken

en başta Tijen, Başak, Beste ve Nuray için doyasıya içime çektim

doyulmaz nergisleri.

Biliyor musunuz ben Gırgır'da okumayı sökmeden önce bulutları çizerdim her gün.

Yine çizdim.

Bakın ortada iki samuray var, sol tarafta pek sevimli bir kaplumbağa.

Sağda da devasa bir anka kuşu!

Karaburunlu bulutlar sevindiler mi bilmem.

Ama ben gülümsedim.

Heybeli adalı Stella teyzem, Fatihli Taki amcamla rengarenk sohbetler ettik iki hafta boyunca.

Bir cana hasret, evde birilerini bulacağını bilerek, pür telaş koşmak,

büyük bir masa hazırlamak ne güzelmiş, hatırladım.

Hatırladığıma sevindim.

Kıyısından geldim, geçtim.

Artık güzel şeyler olacak biliyorum.

Biliyorum ve taşımaya hazırım.

Neden daha önce düşünemedim?!

2010-12-04T16:20:00.007+02:00

Geçen Pazar Karaburun'daydım. Bozköy'ün en yeşil yeşillerinden tıka basa iki koca torba toplamam tahminen on dakikamı aldı. Sonra, boylu boyunca uzanan Midilli'ye bakan köy kahvemizde Girit, Selanik göçmenleri ve avcılarla oturup süvari bir kahve içtim. Orhan soğuk algınlığından müzdarip divana kıvrılmış, arada konyaklı çayına uzanmak için doğruluyordu. V. Hislop'un The Island'ına kendimi kaptırmışken, Erdoğdu şeker gibi mandalinlerle geldi. Mandalin torbaları bağaja yerleştirirken havanın çoktan karardığını istemeyerek fark ettim. Ilık esen, kekik çeşnili rüzgarı doyasıya içime çektim ve yola koyuldum.

Daha Kuyucak'a gelmeden polis durdurdu. Neyse ki yirmi bir yıllık şoförlük hayatımın ilk alkol muayenesinden temiz çıktım ve gecenin renklerini seyrede seyrede eve geldim.

Ot torbalarından birini Nazuş'a bırakıp, kendi mutfağıma girdiğimde ancak arapsaçı, radika, turpotu, tatlı ve acı radikaları ayıracak vakit kalmıştı. Hepsini güzelce gazetelere sardım ve sabah 06.30 da kalkmak üzere yattım.

E tabi ot dediğin öyle çok beklemez. Nazuş'a verdikten sonra bana kalan tek torba bile fazlaydı. Bir gün terbiyeli arapsaçı, bir gün radika haşlama, bir gün terbiyeli ebegümeci yaptım ama bitmedi. Ben de geriye kalanların hepsini birleştirdim.

200 gr civarında tatlı ve acı radika

200 gr ebegümeci

200 gr turpotu

300 gr arapsaçı

2 patates

2 havuç

2 soğan

Steve eniştemin geçen yaz getirdiği mucizevi porselen tavada otlarım için için pişerlerken ben de Türkiye'de çıkacak ilk Giritli gazetesinin yazılarını elden geçirmeye başladım. Sonra mis kokulu otlarımı, buğulama yaptığım iki somon ve bir palamutla beraber püre hale getirdim.

1 çay kaşığı toz hardal

1 bardak peksimet tozu

2 diş sarmısak

Eşliğinde yoğurdum ve bir kaşık Cunda sızmasını üzerlerine fırçayla sürüp fırınladım.

Aman da aman...ben bunu daha önce neden yapmadım, nasıl düşünemedim?

Şimdi ona yanarım!

Bir gün...

2010-11-27T17:22:00.019+02:00

Bir gün...güzel ve boş bir eve, yakanızdan düşmeyen yalnızlığın ağırlığıyla yorgun geldiğinizde eğer posta kutunuzda çok uzak ve çok yakın bir arkadaşınızdan 'fırtınalara direnen arkadaşım' diye başlayan bir kartpostal bulursanız, sevinin. Ben öyle yaptım.

Stanislavski'nin dediği gibi 'sıkıntılarımla beraber paltomu vestiyere astım' ve şiş bacaklarımla bütünleşmiş çizmelerimi çıkardım. Bana beni hatırlatmaya çabalayan kartpostalı tekrar tekrar okudum. Sonra tek kişilik ama özenli soframı kurdum ve başına gülümseyerek oturdum.

Bir gün, söz dinlemeyi seven küçük bir kız edasıyla tezgahın başına geçip çiğ pancar rendesini incecik kıydığım lahana ve havuca karıştırdım. Bir kaşık elma sirkesinde de hani o kadar çok beklemediler, tane hardallı zeytinyağı şişemden gelen yeni sıkılmış, misler gibi zeytin kokan Cunda sızmasıyla şenlendiler. Ki o gün pancarın çiğ olarak da son derece lezzetli olduğunu kıymetli satırlarıyla hatırlatan Tijen İnaltong'a teşekkür etmek ayri bir hazdı.

Söylemesi ve duyması güzel bu iki kelimenin ekonomisini yapmamak, bolca kullanmak lazım. Düşünün; ya teşekkür edecek kimsemiz olmasaydı?

Peki siz bugün kaç kez teşekkür ettiniz?

Bir gün, size taaa uzaklardaki bir adadan, Girit'ten kocaman bir tekerlek gravyer gelirse, mutlu olun. Ben öyle yaptım ve kendi kendime hiç yalnız olmadığımı tekrarladım ve bütüün yıldızlara teşekkür ettim.

Gravyeri; cevizle, narla, zeytinle yedim. Yedikçe azalmadı, nedense...

Sanki bütün Girit tayfam buradaymış gibi koca bir tencere kabağın üzerinde erittim.

Sonra bir gün öğrencim Doktor Ediz Yıldırım geldi, elinde kocaman bir çantayla. Üşenmeden tripod dahil taşıyıp getirmiş. Balkona konuçlandı ve bütün titizliğiyle mutfakta ne varsa resimledi ve bir anlaşma yaptık. Bundan sonra zaman elverdiğince yemekler benden resimler referansıyla beraber Ediz'den. Ellerine sağlık Ediz, teşekkür ederim.

Bir gün pazardan çıntar aldım.

Soteledim.

*Tofu ve ısırganla karıştırıp börek harcı yaptım. Sardım sarmaladım, fırınladım. Öğrencilerime ikram ettim.

*Aynı harçla kiş yaptım. (Hamuru için, 1bardak un, 2 kaşık buzlu su, yarım çay bardağı yoğurt ve 30 gr kadar tereyağı kullandım, 10 dakika fırınlayıp çok kurumadan malzemeyi döşedim 20 dakika daha fırınladım. Kremam yoktu, kullanmadım, kullanmadığıma pişman da olmadım.) Limnos'tan Sedef geldi, tepsiyi kaptığım gibi gittim.

*Çıntar, fileto sardalya harcıyla börek yaptım, işe götürdüm Sema hocayla beraber icabına baktık.

* Sote çıntarı üzerinde eriyen gravyer ve bir göz yumurtayla kahvaltıda yedim.

*1 kaşık un kavurdum, un soğuyunca sütü azar azar yedirdim. Sote mantarları ilave ettim. Yumurta limon terbiyesi yapmadım, gerek görmedim. Başlıbaşına kuvvetli bir lezzetti zira.

Böylece 1.5 kg çıntar bitti, bıktım mı? Hayır! Yarın yine çıntar alacağım.

Bir gün anladım ki ben obsessif bir insanım. Sevdiğimi fazla seviyorum. İşte o yüzden çiçek bakmayı beceremiyorum çünkü fazla suluyorum-ki aynı şeyi insanlara yapmadığımı da söyleyemem! Sonuç olarak kendimi tezgahın başında gravyer keserken yakaladım. Sonra ısırganları yıkadım. 2 Soğanla kavurdum. Eriyen gravyerle artık hamursuz pizza mı dersiniz ne dersiniz bilmiyorum ama koca bir dilimin ne kadar hızlı yenebileceğini tarif edemem, yaşamanız lazım!

Bir gün ben, yaşamaktan korkmamaya, kaçmamaya, işin ardına saklanmamaya, akıp giden zamanı bir film gibi başkalarının hayatı ve gereklilik kipindeki yaptırımlar üzerinden değil, küçük amortileri eskiden olduğu gibi görerek, fark ederek, mesela parktaki bir çiçeğe selam vermekle başlayarak yaşamaya çalışacağıma dair kimseye değil, kendime söz verdim.

İlk domino taşına vuran bir kartpostaldı. Sağol Beste.

ŞİDDETE HAYIR!

2010-11-25T23:01:00.008+02:00

Telaşlanmayın, gördükleriniz sadece sahne makyajı öğretmenimizin hüneri, lakin dünyanın her yerinde devam eden Ortaçağ düzeni temelinde, kadınlarımız şiddete maruz kalmaya devam ediyor.

ŞİDDETE HAYIR!

Bugün Pasaport iskelesinden, saat kulesine kadar yürüdük.

Kadın sığınma evlerinde kalan, dağılmış parçalarını toplamaya çalışan, inadına ayakta durmaya çalışan pırıl pırıl insanlar için ne yaptım peki biraz kitap, biraz giysi temin etmekten başka?

Peki ya sığınma evlerine ulaşamayanlar?

Binlercesi?

Şiddetin haklı yanı var mıdır?

Bir yerde okumuştum, ' Güçlü ruhlara kadın bedeni bahşedilirmiş'

Eminim hepimizin hergün karşılaştığı, azıcık cesaret vermemiz gereken birileri vardır.

Lütfen çevrenizi ALO 183 hattının varlığından haberdar edin, gerekirse 'İnsan Hakları Evrensel Bildirgesini' karşılarına geçip okuyun, hatırlatın!

SESSİZ KALMAYIN!

1 DUYURU

2010-11-21T19:52:00.003+02:00

Arkadaşlar 16-17 Temmuz 2011 tarihleri arasında Girit-Hanya'da ilk Gastronomi Sempozyumu düzenlenecek. Ayrıntılara buradan ulaşabilirsiniz.

Herhangi bir sağlık sorunum olmadığı takdirde, 'Mübadele ve Girit mutfağı'

konulu konuşmam için orada olacağım.

Duyduk duymadık demeyin!

Bekliyoruz :)

Atom bombalari serisi

2010-10-31T15:41:00.011+02:00

Girit'ten Foça kökenli misafirlerim geldi geçenlerde, benim dört tekere yedi kişi sıkışıp Foça yoluna koyulduk ve durmaksızın şarkı söylerken yolun nasıl geçtiğini pek anlayamadan kendimizi Eski Foça sahilinde bulduk. Sanki balıkhane kaçacakmışcasına pür telaş ve biraz da alışkanlıktan cümbür cemaat balık haline girdiğimizde, kendi halinde balık satan balıkçıların çaylarını bir kenara bırakıp şaşkın halde film gibi bizi izlemeye başladığını hemen fark ettim.

En son Foça'ya gittiğimde yanımda Hari vardı, bu sefer Hari'nin babası, annesi ve arkadaşları. Balık halindeki balıkçılar aynıydı, birlikte demlendik azıcık. Hari'yle çöreklendiğimiz aynı kahvehanede kahve içtik, aynı fırından ekmek aldık, aynı yerde midye dolma yedik, kalenin kıyısında yürüdük. Kayaların üzerindeki kabukluları toplayıp yerken gelen geçen yüzünü ekşiterek baktı bize. Biz bütünüyle umarsız, oyun arkadaşı arayan çocuklar gibi kale kıyısında Pazar yürüyüşü yapanlara limonsuz ve çiğ balaylat ikram ettik.

Ha farklı olarak Gümülcineli Süleyman beyle tanıştık yollarda. Kimbilir belki martılar aynı değildi veya gevrekçinin yüzündeki tebessüm.

Halden biraz dil aldım, biraz karides, biraz da mezgit.

Sardım sarmaladım matruşka gibi.

Oldu size I. Atom bombası.

Yeşilli sosun muhteviyatına gelince:

1 demet en yeşilinden körpecik roka

1 avuç ekmek içi (avuç demeyi neden bu kadar çok seviyorum acep?)

4-5 tane dövülmüş ceviz

Bir gıdım zencefil tozu

Kalamarları karidesle doldurdum, ne sos ne başka bir şey koymadım.

Üzerine azıcık İzmir tulum, azıcık fesleğenli parmak peynir ilave ettim, marş marş fırına.

Midyeler Girit rakısı, Cunda zeytinyağı ve İzmir biberiyesiyle 10 dakika kaldılar ateşte.

Deniz kabuğu makarna ve fesleğenle oldular size güzelleme,

ve Bakas ailesi istemeyerek döndü Girit'e.

Pırasalı Palamut

2010-10-21T10:18:00.009+03:00

Hani bazen tezgahın başına geçer ve içinden geldiği gibi doğramaya, umarsızca pişirirmeye meyleder insan; işte öyle zamanlardan birinde, evdeki tadilat yüzünden enkaz haldeyken, aklımı dağıtmak istediğim için ortaya çıktı pırasalı palamut.

Soğanın yerine geçmez mi pırasa?
Balık köfte yaparken soğan yerine hatta bazen soğanla harmanlayarak kullanamayı seviyorum,
e pilakide neden uygulanmasın?

Orta boy gayet yakışıklı bir palamut
Güzelliğinin bütünüyle farkında 5 tane pırasa
4 tane endamlı pembe domates
1/4 çay kaşığı zencefil tozu
Bol karabiber
Azıcık deniz tuzu.

Okudum, üfledim, fırına gönderdim.
Ateşle kutsandılar
soframızı süslediler, midemizi şenlendirdiler, en önemlisi ruhumuza şifa oldular.

Bütün yaz yapmamıştım Mustaleyriya. Ne büyük ihanet!
Mis gibi kapkara üzümlerimi bir güzel sıktım. Göz kararı nişastayla pişirdim. İçine, dışına ceviz serptim. Manisa'dan yeni gelen kuru üzümlerle süsledim.
2 kg üzümden çıkan 6 kase dolusu şaheseri Yunus'la beraber hangi hızla tükettiğimizi söylemek biraz ayıp olabilir. Daha sabırlı davranmaya koşullandığım bir vakit anneannemin annesinin yaptığı gibi tepsiler dolusu mustaleyriyayı baklava şeklinde kestikten sonra güneşte kurutup, pudra şekerine bandırmayı ve bütün kış atıştırmayı düşünüyorum.

Palamutbükü ve Palamutlu börek ala Özlemaki

2010-10-02T20:12:00.025+03:00

Sabah dörtte kalktım, yıllar sonra Palamutbükü'ne gitmenin heyecanıyla yatakta daha fazla debelenmenin hiç alemi yoktu. Ama gecenin o saatinde tayfayı kandıramadım. Denizin dibine çöreklendim, dumanım tüttü durdu sabaha dek. Saat 7.30 civarı daha fazla bekleyemeyeceğimi, üç numaralı bakışımla beraber söyleyince, ekip, bir kaç tahtası eksik Giritliye daha fazla bulaşmamak için ivedilikle hazırlandı ve düştük yollara.

'20 sene oldu!' dedi Tayyar. Yok artık 30!

'Bir kusurumuz mu oldu da gelmedin, hiç aramadın, neden gelmedin?' diye fırça attığında, kendimi Kazancakis'in sayfalarında hissederek yutkundum naçar. Ama esas üçüncü çoğul konuşmaya kalktığında çok ağır geldi açıkçası.

Çünkü efendim Tayyar benim taaa üniversite öğrenciliğimi bilir, yazları illaki babişkomla beraber gittiğimiz, günde 20 saat Tayyar'ın veya Mehmet amcanın teknesiyle Knidos, Selimiye, Hayıtbükü yollarına düşüp, en çok ağ attığım, ağ topladığım ve elbette olta yaptığım yerdir Palamutbükü! Valide uyumaz, kızı denizden dönsün diye beklerdi, babişkom onun haline güler geçerdi.

Şimdi kıyısındaki Ilgın ağaçları koskocaman olmuş, boyum kadardılar oysa! Bayır aşağı sahile indiğimde şaşırdım! Nasıl bu kadar büyüdüler, zaman neden bu kadar hızlı akıp gidiyor?!

Bildiğim kadarıyla sadece İtalya'da bir sahilde görülen ve Palamut'ta bulunan kum zambaklarının etrafına marangozdan topladığım atık tahta parçalarıyla minik çitler yapardım, günübirlikçiler bilmeden ezip geçmesinler diye. Artık kum zambakları kalmamış...

Daha dün gibi bir gün Saffet'le Tayyar, ben ağdaki balıkları toplarken telaşe verip ikiye katlanmış haliyle uzaktan dil balığı gibi görünen bir vatosu avuçlatmışlardı bana! 1000 sene söylenmiş durmuştum, uyuşmuş kolumu sallayarak.

Bir kahve daha...Zihnimde çalkalanan imgelerin haddi hesabı yok.

Ben evin içine girip yatmazdım eskiden, illaki balkonda battaniyeye sarılıp uyurdum gözümün ucundaki yıldızlarla. Hem balkonda uyumanın çok avantajı vardı. Mesela Mehmet amca sabahın altısında, elinde yemlik bir sübyeyle gelip beklerdi. Ben, valideye görünmeden atlardım tekneye, başka türlü nasıl kaçarsın? Ben o balkonda tekrarlanan rüyalarımı bile çözdüm. Zeytinyağı tenekelerindeki çiçekleriyle o balkon sağaltıcı, sihirli bir balkondu.

Ah...sahilde kahvemi içerken gördüğüm balkon aynı değildi. Balkon kapatılmıştı. Artık kimse orda battaniyeye sarılıp, yıldızları seyrederek uyuyamaz üzgünüm.

Bir yandan Saldıray amca ve Ayten teyze için yeni bir yaşam alanı olmasına sevindim elbette ama bir yandan da burkuldum.

15 senedir (gerçek hesaplamalar sonucunda 15 te karar kıldık) neler olup bittiğini

bir çırpıda anlatmak mümkün değil. Beklediğim şekilde fırçalandıktan sonra -ki şu durumda fırçalanmamak çok acı olurdu- bütün ihmalkarlığıma rağmen

hala sevildiğimi ve özlendiğimi bilmek pek hoşuma gitti.

İçeriye girdiğimde, duvarda gördüğüm bu habere çok sevindim. Meğerse bizim Tayyar, Çeşme-Sakız arasında yapılan yüzme yarışlarına katılmış, karşı kıyıdan bir sürü arkadaş edinmiş.

Gerçekten alın teridir bu mekan, arkadaşımın emeğiyle gurur duydum.

Önce Saldıray amcam indi aşağıya, hiç bir şey konuşamadık, sadece ağladık. Çok ağladık...

Başımızdan geçen talihsizlikleri, çaresizliklerimizi, demlendikçe zift gibi olan dertleri döktük oracıkta.

Güzelim gözleri yitip gitmiş Saldıray amcanın,

göz tansiyonunu kesinlikle ciddiye almak lazım.

Hemen telefona sarıldı, balığa çıktığım arkadaşlara

'Özlem geldi, herkese haber verin' dedi heyecanla.

Ah Palamutbükü rüzgarı ah...Daldan dala atlıyorum belki ama bir gün bizim balıkçı Levent'le beraber tepeleri atık haldeyken, bana bütün küskünlüklerine rağmen İzmir'e gelmeye karar vermişler lakin daha Muğla'ya vardıklarında benzin bitince mecburen planları suya düşmüş çünkü telaştan cüzdansız yola çıkmışlar!

Gelelim Ayten teyzeme. Şimdi efendim yemeni böyle bağlanmışsa, Ayten teyzemin başı ağrıyordur ve ben ona hiç kıyamam, ona kimse kıyamaz çünkü onu ancak ve ancak sevebilirsiniz!

Eskiden asla büyümeyeceklerini zannettiğim ılgın ağaçlarının altında balığa çıkmadığım zamanlarda hep beraber badem kırardık. Size biri masaj yaptığında en fazla kaç kez teşekkür edebilirsiniz bilmiyorum ama ben hayatımda Ayten teyzem kadar teşekkür eden başka kimseyi görmedim. Gülmek pek yaraşır ona, yüzünden eksik olmasın gülücükler.

Bal(ığ)ım isyan etti! Herkes bana kızgın görüyor musunuz? Palamutbükü'nden hiç dönmek istemedi.

İddia ediyorum, Tayyar'ın kalamarları gibisi yok! Hele ızgarası kesinlikle takdire şayan.

Kara sokkanlarımız ağdan çıktıkları gibi masamıza düştüler.

Lokum gibiydiler.

Herkes bilir ki Türkiye'nin 90% badem ihtiyacını karşılar Datça.

Resimde gördüğünüz şaheserler, Ayten teyze ve Saldıray amcanın yarışmaya katıldığı ve birinci oldukları bademler -nam-ı diğer payam.

Dolayısıyla şu anda karşınızda Türkiye'nin en iyi bademi durmakta.

Efendim, sürgüne gönderilmemiştim ama sürgün bitti. Kendime söz verdim. Yeni kimliğiyle de kendini sevdiren, çirkinleşmeden büyüyen Palamutbükü' nü özlemek istemiyorum, onu yaşamalıyım

ki yaşayacağım.

Palamutbükü dönüşü, palamut mevsiminde palamutlu börek istedi canım. Ahtapotlu, sardalyalı ve deniz ürünlü börek ve türevleri için her seferinde başka çeşnilerle şenlendirip yemeye bayıldığım bilinmektedir.

Bu sefer kimbilir hangi rüzgarın etkisiyle aşağıdaki gibi uydurulmuştur (!)

Malzemeler:

1 irice palamut (filetoları kendim çıkartıp folyoda 15' fırınladım)

Rendelenmiş minik bir soğan

2 haşlanmış ve rendelenmiş patates

125gr çiğ krema

1 çay kaşığı rendelenmiş zencefil

tuz, karabiber

4 yufka

Başak'cım, balık stokların için işe yarar mı?

Gün olur devran döner

2010-09-26T23:06:00.012+03:00

Derler ki:

"İlk kuşak gider, alışmaya çalışır.

İkinci kuşak döner, unutmaya çalışır

Üçüncü kuşak köklerini arar durur."

Ben babamın gidişini kabul edemeyişimden, Yunanca öğrenmeye kalkışmıştım. Onun ilk dilini yaşatarak, ölüme inat ölümü yeneceğime hep inandım. Babam gidince, onun vergi ödemekten gidemediği Girit'e, cebimdeki üç kuruşla ikimiz için gitmiştim ilk kez. Zamanla kapılar başka kapıları açtı, zamanla sokaklarında kaybolmadığım, hatta turistlere adres tarif ettiğim, hangi köşesinde ne yiyeceğimi, hangi saatte hangi kıyısının daha güzel olduğunu bildiğim, sokaklarına çöp atanlarla tartıştığım, bütün dünyanın konuştuğu Girit mutfağımızın yazık ki unutulmaya yüz tuttuğu Girit'te güzelim otlarımızı bilmedikleri, toplamadıkları, pişirmedikleri için ayıpladığım insanlarıyla beraber iyisiyle kötüsüyle benim oldu Girit'im. Çünkü ben o sokak köşesi kahvehanelerde hep babamın gözlerini buldum, ağını toplayan balıkçının elleri babamındı, kan ter içinde evine alışveriş torbalarını taşıyan bir erkeğin yüzündeki tebessüm de...

Hangi limanından binersem bineyim o büyük beyaz gemilere, hep Pire limanına oradan Sakız adasına ve sonra İzmir'e kadar içime akıttım yaşları. Çünkü içimdeki düğümlerde: hiç tanışma fırsatımın olmadığı dedelerimin, canım babamın, Yunus hastalanacak olsa günde yirmi kez beni arayıp çocuğun ilaç saatini takip eden, 100 metrelik koşular için değil ancak maraton koşabilecek ayarda, Girit'te yaşayan arkadaşlarımın tinsel tınıları doldu içime. İşte o tınıların, onca yüküyle o beyaz gemiler hep bu kıyıya geri getirdi beni. Ki böylece özlemeyi, hasret kalmayı, sabretmeyi öğrenmeye çalıştım. Onu uzaktan seyreylemek de güzeldi lakin içimde ne zaman bir fırtına kopsa, yine koşup ona sarıldım.

Ben bu sayfayı önce babam sonra benim Girit'im yaşasın diye yapmaya karar verdim. Ve o yüzden bizi ayırmayan aksine birleştiren menekşe denizin, iki kıyısından payını alan H Kouzina Mas grubu var.

Geçtiğimiz hafta Atina'da dershanesi olan arkadaşım Tina'dan telefonumu alan ve H Kouzina Mas grubumuzu Kathimerini gazetesinde daha önce yayınlanan bir makaleden hatırlayan Ioanna Fotiadi misafirim oldu. Portakallı Girit kurabiyelerimizi kahvemize batırarak yerken yaklaşık beş saat süren sohbetimizi kayda geçti. Aile eşrafımızdan Ahmet Avar'da eski hikayelerimizi anlattı, beyitlerimizi birlikte söyledik. Ertesi gün sabahtan Ioanna'yı otelinden aldım. Söke'de Bilal amca ve Hasan Tuntaş ile buluştuk sonra İbrahim amcanın muhteşem bahçesinde Girit sohbetimiz devam etti. Ardından Davutlar'da Giritliler derneği kurmuş olan Yunus Çengel ve sonra Kuşadası'nda bize Giritçe şarkılar söyleyen 95 lik genç Asiye hanım ile beraberdik.

Burada yaşayan hatta Girit'tekinden daha çok yaşayan bir başka Girit'i gören Ioanna'yı memnun edebildiysek ne mutlu bize.

Buyrunuz; dün, tam sayfa olarak yayınlanan ve yukarıda özetlemeye çalıştığım röportajımız.

Ioanna, ben biliyorum, hatta eminim (!) şimdi benim canım babam bir yerlerde nargilesini fokurdatıyor ve gülümsüyor.

Kamp günleri

2010-09-20T22:09:00.005+03:00

Hep biz mi yiyeceğiz, Akbük kazları aç mı kalsın? Yolculuğumuzun ilk durağında, salatalık kabuklarımızı, körpecik biberlerimizi çok büyük bir keyifle paylaştık ama kazlarla arkadaşlığımız konusunda nihai kararımın son derece şaibeli olduğunu söylemeliyim zira minicik bir lokma için az kalsın birbirlerinin kafatasını parçalayacaklardı!

Tek şoförlük yol yorgunluğumu kamp yerine varmadan az önce

Akbük de, işte bu sulara bıraktım.

Mavinin en güzeline sarıldım.

Akbük sularından çıkaramadığımız Yunus.

Kaunos yakınlarında, Dalyan yolunda

kaderine terk edilmiş kaya mezarları.

Kıyısından yürüyüp geçtiğimiz Dalyan

Acaba kaç tane 12 yaşındaki insan tuvalete gittikten sonra annesini uyandırmamak için çadıra dönmez ve güneşe inat hamakta uyur?

Yer= Gökova-Akyaka kamp alanı.

İnbükü kamp alanı

Naçizane soframız

Gördüğünüz tüp ile 3 gün 4 kişi yemek yaptık, bir güzel yedik. Çaylar, kahveler içtik ve hala bitmedi! Muhteşem tavamızda kaynayan makarnayı daha sonra lorlu ve kekikli halde yedik.

Ve elbette kamp komşularımıza bayram şekeri dağıttık.

Evet bazı Yunus türleri kitap okuyabiliyor, lütfen literatüre geçilsin.

Azmak-Gökova kazları

Kuyu suyundan daha soğuk Azmak ta akıntıya kapılıp gitmek eminim çok hoştur ama soğuğun bu kadarı pek bana göre değil açıkçası. Buyrun bir adet Senem, bir adet İlker ve bir adet Yunus muhtemelen ikinci turlarında.

Anneannem, Hanyali Tahire hanim ve biraz kabak cicegi

2010-09-05T19:52:00.006+03:00

Uzun zamandir evde koskocaman iki gun gecirmemistim. Miskin miskin uzanmayi, butun bir gun okumayi, kahvemi telassiz yudum yudum icmeyi ozlemistim.

Yollar guzel, alip basini gitmek daha guzel, hele birkac dost ses varsa yakininda gerisi hikaye. Donup dolasip gelecegim yer illaki kurkcu dukkaniydi yine amma yuce alem isini garantiye almak icin olsa gerek grip olmami uygun gormus.

Gectigimiz Cuma ogleden sonra derse devam edemeyecegime ikna olup, antibiyotik cesnili novaljin ignemi yedikten sonra otobandan zor attim kendimi eve. Yunus un hazirladigi zencefil caylari, Ilker ve Senem in yedirdigi roka ve maydanozlar sayesinde biraz gozumu actim gibi. Kursun kalem elimde, sayfalarin kiyisina notlarimi duserek Jeannette Walls'un The Glass Castle'ini okumaya devam ettim. Bir yandan oyle cok su ictim ki midemde kac tane kurbaga yuzebilir bilmiyorum. Koca bir tabak sultaniye yedim, hem de Karaburun/Kosedere'nin baglarindan. Bir tencere mercimek corbasini hopur hopur goturdum.

Ve bu arada suya basarak canlandirdigim zavalli kabak ciceklerini doldurmak icin artik cok gec oldugundan -minik bir farkla- kizartmaya karar verdim.

Azicik baharat cesnili peynir dolgusuyla, un & yumurtaya bulayip tavaya gonderdim kendilerini.

Kizartmayi aklimin ucundan gecirebildigime gore iyilesiyor olmaliyim degil mi?

Mutfaktaki ilk modelim; anneannem, Girit/Hanyali Tahire hanim.

Çoook hafif!

2010-08-10T20:16:00.004+03:00

Malum hep birşeylere takıyoruz hepimiz, benim de bu yaz semiz takıntım var.
DO-YA-MI-YO-RUM!
İşten geldim yine bitap, tam o sırada sübyenin biri göz kırptı. Bir elimde semizler, e haliyle neden olmasın dedim kendi kendime. İki tane kocaman soğan, dört tane Karaburun'dan aldığım pembe domates, bir avuç pirinç sübyeleri doldurmaya yetti de arttı bile.

Geriye kalan semizleri dolaba koymaya gönlüm el vermedi. Etrafına sıraladığım somonlara pek yakıştı ekşisi. Şimdi değmeyin keyfime :)

Çooook sıcak!

2010-07-27T22:44:00.005+03:00

Akşam üzeri asfalt eriyik halde önümde akarken, tek istediğim kendimi bir an önce balkona atabilmekti. Otoparkla asansör arasındaki 1 dakikalık yürüyüş mesafesini atlattığımda, üzerimdeki elbise derimle bütünleşmişti. Her gün olduğu gibi soluğu banyoda aldım.
Şükür bugünü de atlattık! Xainides cdsiyle beraber nefes alışlarım düzeldi ve hemen akabinde midemde kampanalar çalmaya başladı.
Dolapta bulunan mevcut malzemelerle çarcabuk tezgahın başına geçtim.

3 ızgara sardalya
1/2 rende gravyer
1 kaşık rondodan geçirilmiş peksimet
1 yer fıstığı
1/2 kaşık zeytinyağı
tuz, karabiber ve 1/3 çay kaşığı zencefil

Bir güzel yoğurduktan sonra çiğ domatesi doldurdum.
Oracıkta yedim, tadı damagımda kaldı. Peki bir tabak daha =)

Bu sefer 1 salatalik
minik bir mezgit
1 ceviz
1 kaşık peksimet tozu
1 kaşık z.yağı
1 kaşık labne

Şimdi Aspa'nın Girit'ten gönderdiği kekikleri mutfağımın bir köşesine asıp, okkalı bir Türk kahvesi içebilirim.

İçiniz aydınlık ve serin ola.

Defne tohumu

2010-07-11T21:00:00.004+03:00

Simdi bana bir yuzyil gecmis gibi geliyor blogumdan uzak duseli. Hala pek duzluge cikamamis olsam da "neredesin"sorularina cevap verememenin utanciyla bir ses vermek istedim.
Gecen yazdan beri haftaici & haftasonu 08:00-22/23:00 calisma temposunun sonunda bir gun sinav yaparken sekerim 40a dustu, sonra bobrek, tiroid arkasindan bir de hayatima bir gozluk eklendi. Allahin sopasi yok elbette simdi mecburen ve sadece 17 ye kadar calisiyorum, hava hala aydinlikken eve gelmek tuhaf, ilginc ve bir yandan hos.

Nurum geldi yaz tatiline, enistem Steve, yegenim Ayse. Simdi keyfim yerinde. Ustune Atina dan Stella teyzem ve Taki amcam geldi, Sali gunu Stelio ve Carsamba gunu Girit'ten Giorgos gelecek. Birikenleri bir cirpida anlatmaya hic niyetim yok hepsini sindire sindire dokmek istiyorum. Bu arada validemin yemek borusuna ve midesine botoks yapildi. Istahi az da olsa geri geldi. Her zaman oldugu gibi bazen tsunamilere karsi yikilmamaya gayret ederek bazen de sut liman kollarina usulca teslim olup, salinip gidiyoruz.

Validemin romatizmasina cok iyi geldi defne tohumu. 41 tane, dolapta saklanmak kosuluyla toplandi. Agiz, burun kivirilacak bir tadi yok, zeytin gibi oldugu bile soylenebilir ve romatizma agrilari icin sifa. Kahvaltidan sonra bir tane kafi. Bitince 20 gun ara vermek gerekiyor sonra ikinci tur 41 tane yenebilir.

Iste boyle, simdi Steve ve Nuray Bodrum yolunda. Stella teyzem ve ben balkon keyfindeyiz.
Karsiyaka'nin isiklari goz kamastiriyor.

Baki kalan bu kubbede...

2010-05-09T20:54:00.012+03:00

Sene 2000, Korinthos Jazz Festivalinde Sokrates Lelekos tanıştırmıştı dedesi Manisalı Gianni'yle. O zamandan beri her Paskalya düşer İzmir yollarına, eh bu sene bayram geldi geçti. Malum memleket karışık. Yine de Hrisoula'yla beraber İstanbul üzerinden geldiler.
Hoşgeldiler!

İşten sonra, bizimkiler gelmeden önce oglağı bir güzel pişirdim. Sonra şevketi bostanla beraber demlendiler, azıcık un limon terbiyesiyle muhabbetimizi şenlendirdiler.

Sakız'dan aldığım ızgaralık mastelo

Mastello ile beraber bir kadeh incir rakısı, bizimkilerin su gibi akan sesi, ortaya dökülen dertler, ağlamalar, gülmeler hepsi dünya denilen bu sınav yerinden küçük cilveler.
İyi ki her derde deva dost sofralarımız var ve bütün yorgunlukları unutturan hos bir seda.

Giannis Niarxos & Hrísoula Kechayioglou'dan bir Izmir şarkısı.

Xios kacamagi

2010-05-02T12:13:00.021+03:00

Kuzen Gamze de ben de kisa devre yaptik ve butun aksiliklere ve imkansizliklara ragmen Giritli inadimiz sebebiyle vazgecmeyerek 23/24/25 Nisan'da Sakiz' a kactik!

Bu gordugunuz kokorec degil bomba. Bizimkinden farki bagirsagin icine sakatat doldurulup sarilmasi. Hala basimin dondugunu soyleyebilirim!

Sakiz limani

Komsunun zeytinyagi her zamanki gibi oyle guzeldi ki tasin uzerine dokup getirseler muhtemelen yerdik. Daha ana yemeklerimiz gelmeden salatanin icindeki zeytinyagini bitirmistik, sisedeki zeytinyagini da :) Tabagin sag kosesindeki kritamos, deniz borulcesi ailesinden belki biraz daha magru enfes bir lezzet. Eh bizim Efes kadar olmasa da sahsen Mythos birasini Amstel veya Heineken'a kesinlikle tercih ederim.

2. gunumuzde araba kiraladik ve neredeyse butun dag koylerini dolastik. Burasi Mesta.

Pirgi koy meydanindaki kahvehanede ben sozde sinav sorusu hazirlayacaktim, yine olmadi tabi. Yan masayla lafa dalinca bilgisayar aynen cantaya geri dondu. Kahvenin sahibi tonton amca ve bir taksicinin onerisiyle ayni gece Avgonima koyune gittik. Iyi ki gittik. Kaliyopi (Dellios) teyzenin enfes yemeklerinin tadina bakmis olduk. Ipucu: Yolunuz duserse kendi yaptigi mastelo peynirini izgara olarak istemeyi unutmayin, tabi bir daha hellim yememeyi goze alabiliyorsaniz :)

Panagioti (Dellios) amca butun gece hic oturmadan kosturdu, gunduz de adi Giorgo olan herkesin isim gunu oldugu icin epey bir yorulmustu. Yine de gec saatte bile hos bir tebessum vardi yuzunde.
Bir dahaki sefere Avgonima'da kalmaya karar verdik. Ilgilenenler icin: www.chiospyrgosrooms.gr

Neyi cektigimi animsamiyorum. Ama kuzen beni iyi yakalamis.

Burasi Karfas, Sakiz merkezden -arabayi benim kullandigim kosullarda- 15'.
Karsi kiyi Cesme, yani alti ustu yarim saatlik yol.

Pirgi koyunun girisinde yasli bir teyze

Sakiz merkezde Osmanli mezarligi

Yine Sakiz merkezde bulunan bu Osmanli cesmesinin uzerinde Davud yildizinin sembolu, yaninda Hristiyan dinine ozgu semboller ve uzerindeki Osmanlica yazilarin yaninda yer alan karanfil sekillerini bir arada gorunce aklima Bektasiler geldi. Ki gitmeden az once tanistigim baska bir tonton amcanin dedigine gore Sakiz carsisinin cikisinda, merkeze 10' mesafede hala bir tekke varmis. Bir dahaki sefere incelemeye alinacaktir.

Mesta

Pirgi'deki evlerin balkonlarindan sarkan salkim domatesler koyun sembolu haline donusmus zamanla. Daracik sokaklarindan gecerken, mis gibi kokulari geliyor.

Pirgi'de baska bir sekerpare teyze.

2. gun ogleden sonra Pasalimanina indik. Orada da bir Giritli buldum nasil becerdiysem :)
Gozleri islak islak bakiyordu yeni evli Panagioti'nin. Iceriye girip biraz daha su istedigimde bana Girit marka su uzatinca laf acildi. Hem de Hanya'liymis! Sahilde kahvesini yudumlayan kuzenim Gamze'yi bekletmek istemedigim icin Panagioti'yi alip masaya geldim. Zavallim megerse Izmir'e ilk geldiginde neler gelmis basina.. Iyi bir mekana oturmus, herkesin onunde acili ezme gorunce o da istemis. Aliskin olmayinca yanmis kavrulmus, gozunden yaslar gelmis ama serde delikanlilik var ya belli de edememis. Bakmis herkes sulu yogurt iciyor (yani bildigimiz ayran!) demek ki usul boyle diye bardak bardak ayran icmis. Bu sefer de karsi koyulmaz bir uyku bastirmis.
Hatirladikca bile allak bullak olan Panagioti'ye bir dahaki sefere ugrayabilecegi bir kac yer adi verdik. Turklerden cok korkan, yine ayni yerde tanistigimiz baska bir kadin da ilk firsatta Izmir'e gelecegini, bizimle sohbet ettikten sonra cesaretlendigini soylediginde mutlu olduk.
Bir kahve icimi ugradigimiz Pasalimani'nda epeyce vakit gecirdik. Pasalimani'ni sevdik, sanirim o da bizi sevdi.

3. gunun sonunda baska bir gemi, bizi usulca karsiya gecirmeden az once Yunus'un istediklerini almak uzere bir durumcuye girdik. Kasaya yanasip. Izmir'e paket servis 10 tane sogansiz suvlaki siparisimin oldugunu soyleyince adamcagizin yuzu sekilden sekile girdi sonra gulmeye basladi. Ici aluminyum disi kagittan paketlere sarilan durumler, Izmir'e geldiginde hala sicakti.
Cikolata soslu lokmalarina kavustugu icin ayrica sevindi Yunusaki. Halbuki durum de var memleketimizde, lokma da ama karsi kiyidan sicak sicak gelince demek ki psikolojik bir lezzet farki oluyor.

Dunya kadar damla sakizi macunu aldik. Parca damla sakizi aldik. Damla sakizli lokum aldik. Panagioti amcanin kendi yaptigi incir rakisi suma'dan aldik. Damla sakizli raki aldik. Damla sakizli enfes kozmetikler, damla sakizli dis macunlari aldik. Cesme'de de bulunan sakiz agaclarini degerlendirmedikleri icin Cesmeliler'e bir kez daha kizdik.
Ve sonuc olarak kendimize toprak hatti cekip donduk.
Darisi yorulmus herkesin basina...

Urla kacamagim!

2010-04-20T21:36:00.011+03:00

Herseyi biraktim 1-2 saatligine de olsa koye kactim.
Ne iyi yaptim! Gelincik topladim, siseye doldurdum. Uzerine su ekledim gunese biraktim. 10 gun demlensin hele Ege gunesiyle sonra serbetini iceriz elbet birlikte.

Her derde deva nane denizinden uc bes dal, biraz lor, biraz sizmayla ic ice

2 demet avronyez, bahceden koklenen taze soganlarla girdi tencereye. Kimseye soylemeyin ama 2 tek ahtapot bacagiyla indiler govdeme.

Hikayesinin hatrina yanyanadir ihlamurla limon, asikar asklariyla fisildasir dururlar nacizane

Giritli Deli Cemo 'nun sirtinda tasiyarak getirdigi sari cardak gulune yaslanan benim nazar boncugumdur guzelligi uzerinde.

Babiskomla yaptigimiz gibi coreklendim bahcenin ortasina, catlayana kadar cig bakla yedim yetmedi, toplayip getirdiklerimi enginarli pisirdim.
Gozumun ucunda menekse deniz vardi, icimde ormanin mis kokusu, gulumsedim.

Ege'nin bereketi ustunuze olsun, kalin afiyetle..

Sefertasi gunlugu

2010-04-11T15:56:00.014+03:00

Artik benim bir sefertasim var! Uc ogun sokak yemeginden hem epey kilo aldim hem de icim kurudu. Evde ne varsa ogle yemegi icin birini, aksam yemegi icin digerini dolduruyorum. Haziran'a kadar ya sabir, sonra aksamuzeri evde olacagim sekilde calismaya devam edecegim. Insan neler neler yapar bes gibi evinde olunca, ohooo...

Az kaldi, sabir!

Ben peynirli biber dolmasini ilk Yunanistan da yemistim, kendi icadim falan degil lakin kendisini pek severim.
Kirmizi biberli sevmedigim birsey var mi, olabilir mi bilmiyorum, cok uzun uzadiya dusunmeliyim.

Kendi imalatim lor, Olimpos dagindan kekik, Karaburun zeytinyagi, Urla ari domatesleriyle hazirladigim harman yukaridaki kirmizi biberlerin icine yerlestikten sonra firinlandi.

Bu hafta bir gun arapsaci goturdum, kuzu etli, un & limon terbiyeli. Ne cok meraklisi varmis megerse :)

Girit usulu Cullama, valideden.
"Yine getirmezsen, kullahlari degisiriz"seklinde tehdit bile aldim isyerinde!

Malzemeler:
2 tavuk gogsu
1 rendelenmis sogan
100 gr. fistik
100 gr. kusuzumu
3 bardak pirinc
karabiber, tuz ve kesinlikle toz tarcin.

Tavugu haslayip cok da kucuk olmayan parcalara ayirdiktan sonra, sogani kavurup ayni yerde onceden haslanmis pirinci fistiklarla beraber az tereyaginda soyle bir ceviriyoruz. Fistiklar inceden pembelesmeye basladiginda kusuzumu, tuz, karabiber, tarcin ve elbette tavuk parcaciklari da ilave ediliyor. Malzemelerin uzerini birparmak gececek kadar tavuk suyu ilave edip once orta ateste sonra kisik ateste demlenmeye birakiyoruz.

Simdi 4 yufka lazim. Firin tepsisi yaglandiktan sonra ikisini serip uzerine ic pilav malzemesini yerlestirip, uzerine diger iki yufkayi yayiyoruz. Kalan tavuk suyunun bir kismini usulca yediriyoruz. En uste minik tereyagi parcalari birakirsak lezzete epey katkida bulunmus oluruz ama bana gore bunu yapmaya gerek yok. Firin isindi, artik tepsiyi gonderebiliriz. Uzeri hafif pembelesmeye basladiginda yarim bardak daha tavuk suyu dokmek gerekecek.
20-25' 200c

Avronyez.
Ah canimin ici sarmasigim benim. Dillere destan tadina doyamadigim benim.
Sefertasima yerlestirmeye kiyamadigim benim.

Bol taze sogan, az Ayvalik zeytinyagi uzerine coreklenen 2 demet avronyezin
hakkidir 3 yumurta.

Her daim hayranlik uyandiran magrur guzel.
Her halinle gel ask ile gonlume.

Of ki oof!

2010-03-21T18:13:00.003+02:00

Efendim, bugün nihayet çok uzun bir süre için olmasa da herşeye rağmen ve herşeye inat, terapi alanım mutfaktaydım ve dolapta bulabildiklerimle ortaya çıkan kanepelerimin tadı, tarafımdan beğenildi.

1 dilim somonu zeytinyağlı, biberiyeli ve az zencefilli halde allayıp pullayıp fırınladım. Sonra 4 kaşık labneyle beraber ezip, püre haline getirdim. Bir kısmını marulların içine doldurup gövdeye indirdim, eh birazını da kepekli ekmeklere bölüştürdüm.

Darısı başınıza, iyi baharlar.

Mezgit, soya ve termiye.

2010-02-28T18:11:00.003+02:00

Termiye veya nam-ı diğer lubunyanın tencereye girdiğini hiç görmedim, duymadım. Bugün çerez gibi lubunya atıştırırken bir yandan tezgahın başında mezgitlerimle flört ediyordum.

Taze soya fasulyelerim, lubunyalar ve curry paste bol soğan eşliğinde pişti. Buharda demlenen mezgitlerin yanına çöreklendiler.

Şişeyi açtım. Bir de müziği.
Afiyetle.

Eristeli yesil mercimek

2010-02-21T17:14:00.007+02:00

Anadolu nun bagrindan kopup gelen bu guzellik, 2 defnelik Ege ilavesiyle, eh azicik da pul biberle masamizi senlendirdi bugun.
Bu arada bizim memlekete bahar yine erken geldi. Bugun buyuk bir keyfle incecik silebezi elbiselerimi cikardim. Balkonda kahvemi yudumlarken gunes iliklerime kadar isledi. Evin arkasindaki agaclarin ciceklendigini gormek, birkac gune kadar ucurtmalarin da peydahlanacagini bilmek pek keyifli. Laf aramizda, yuzume coreklenen afsunlanmis tebessum de cabasi.

Topraktan yayilan enerjiyi butun hucrelerimde hissetmemem mumkun degil zira biz toprak ananin kiymetini yeterince bilmesek de Persephone nin kabusu bir kez daha sona eriyor ve Demeter yine bereket yagdiriyor.

iyi baharlar...

Paça

2010-02-14T13:45:00.004+02:00

Sağanak yağmurlarla İzmir Venedik'e dönmüşken, merak ediyorum acaba oy toplama kaygısıyla herkese birer gondol dağıtırlar mı, yoksa ezelden beri değişmeyen, düzelmeyen altyapı sorunumuza vicdan sahibi birileri el atar mı?

Bugün Pazar ve beni güneşe çıkarmadılar. Yine çalışmam gerekse de evde olmak hem de bütün gün evde olmak çok keyifli. Nasibimizde bugün paça çorba var. Güzelce tütsülenmiş, tuzla ovalanmış, epeyce kaynamış, sirke ve sarmısakla şenlenmiş tarafından hem de.

Sevgililer gününü kutlamıyorum, bana göre tüketim çılgınlığını daha da körüklemekten başka bir anlam ifade etmiyor. Lakin...sevgililerinizle her daim postmodern kalıpların dışında, içtenlik çerçevesinde, yılın her günü ve her saati keyifli vakitler geçirmenizi bütün yüreğimle dilerim.

Afiyetle...

Radikali nohut Ρεβύθια με Ραδίκι

2010-02-06T09:10:00.011+02:00

Gecen sene bu zamanlar Girit'teydim, griptim ve gribe inat karnavali kacirmamistim. Pagan festival kapsaminda sabaha dek suren gecit, rengarenk kostumler, Tapas'in penceresinden sarkarak soyledigimiz sarkilar nasil olduysa gribi alt etmisti.
Ben Miss Piggy olmustum, kucagimdaki kermit te benimle beraber Girit rakisi icmisti. Katerina Hintli bir genckizdi, Aspa siyahlar icinde gizemli bir kadin, kapi gibi delikanli Giorgo cok hos bir kadin olmustu o gece. Maria nin da usutmesi vardi benim gibi, ama yine de aramizdaydi. Mpakas palyacoydu. Kopegimiz tsitsi kurdelelerini suruyordu arnavut kaldirimi sokaklara. Eger uyanabilirsek, festivalin ertesi gunu denize gitmeyi planlamistik ama kimse ogleden once kalkamamisti. Yanlis hatirlamiyorsam o gun ev halki icin karidesli subye dolma yapmistim, Aleksandros gelip lyra calmisti ve o gece Hanya sirtosunu ogrenmistim.

Bu yilin cigrindan cikmis programiyla, aklima estigi zaman Girit'e gitmem mumkun degil. Telefon caldikca "neredesin vre Ozlem"dedikce dost sesler, icim burkulmuyor degil, ama elden gelen birsey de yok.

Burnumda tuten Girit ozlemiyle sabahtan beri Ksilouris dinliyorum. Girit'in en yuksek dagi Psiloritis'de, zeytinlerin arasinda dumani tuten derme catma bir kulubedeki kuzina sobanin basindayim. Keciler geciyor uzaktan, cingiraklari duyuluyor. Bir cobanin yanik sesi, soluksuz beyit soyluyor.

καλές απόκριες

Sutlu baligin epeyce simartilmis hali (!)

2010-01-31T11:18:00.004+02:00

Butun hafta boyunca sadece Pazar gunu, o da yarim gun evinde olunca oyle kiymetli hale geliyor ki zaman. Yunus'la matruskalar gibi kucak kucaga, miskinlik yapmak ve mutfakta vakit gecirmek disinda dayanilmaz sekilde ozledigim seyler hic az degil.
Yagmura aldirmadan, saate bakmadan umarsizca sokaklarda yurumek ne buyuk luksmus aslinda.

Zamanimdan zaman caldim ve evin arkasinda, yagmur arasi guzel bir yuruyus yaptim baraja dogru. Mis gibi toprak kokusunu icime soludum.

Sonra gectim tezgahin basina! Mezgitler 10 dakika firinlandi, o arada midyeler ve kalamarlar domatesli & soganli sotelendi. Ayri bir yerde gevsek bir besamel hazirlandi.

mezgitler, midyeler, kalamarlar sosuyla beraber ayni tepside bulustu, uzerine az besamel en uste Izmir tulum, 10 dakika daha firin yuzu gorduler ve dilimlenerek servis edildiler.
Bize yaradi, darisi basiniza.

Iyi Pazarlar.

Mutluluktur, bir kase çorba

2010-01-17T16:34:00.006+02:00

Tamam peki bu biraz duble mutluluk oldu ama elzemdi. Finaller, iş, karnımdan gurultular yükselirken ilk gördüğüm gevrekçiden aldığım kumru veya boyoz üzerine kurulu bir haftanın ardından, gelecek haftanın işlerine el atmadan önce, eğer bugün en azından bir çorba yapamasaydım halim dumandı.
1 ahtapot, 1 avuç karides, 2 avuç midye, 2 avuç kalamar imdadıma yetişti.

Kereviz, rezene, 1 soğan, 2 patates, kırmızı biber, havucun da renkleri yaraştı. Bir avuç pirinç, vazgeçilmez damlasakızıyla şenlendi.

Ve nihayet normal bir lezzet tabağı afiyetle yendi. Açıkçası balık çorbası veya deniz ürünlü çorba yapmaya hiç üşenmem ama takdir edersiniz ki final zamanı olacak iş de değildir (hele ki finaller, iş, başka dersler hepsi bir aradaysa hiç olacak şey değildir) Lakin şimdi bu enfes tabaktan aldığım enerjiyle, daha duru bir zihinle çalışacağımı bilmek elbette içime su serpiyor.

ΝΟΥΣ ΥΓΙΗΣ ΕΝ ΣΩΜΑΤΙ ΥΓΙΗ
"Sağlam kafa, sağlam vücutta bulunur."

Şimdi asılabilirim küreklere!

Kuru fasulyeli Arapsaçı- Φασόλια με μάραθα

2010-01-10T10:27:00.004+02:00

Bayılıyorum anason kokusuna, bayılıyorum arapsaçına.

Henüz ekme satılıyor ama buzluğumda bir paket yabani arapsaçı vardı ve onu kullandım.

Katerina ve Haris'in gönderdiği Girit zeytinyağıyla öyle bir oldu ki hiç sormayın!

Arapsaçı kolay pişmez bilirsiniz. Fasulye haşlandı, arapsaçı bir soğanla ayrı bir tencerede demlendi. Sonra aynı tencerede buluştular. Sadece kuru fasulye pişirirken kullandığımdan daha az salça ilavesiyle özdeşleştiler.

Bu hafta dört tane sınavım var ve teslim edilecek iki ödev. Bütün tanrılara dua etsem acep bu işlerin altından kalkabilir miyim bilmiyorum. Öte yandan iş ve özel derslerle program çok yüklü. Zihnimde taşıdığım işlerin ve zamansızlığın ağırlığıyla geçen gün yine gece 11'de eve geldiğimde yaklaşık on yıldır dinlediğim Melodia radyoyu açtım. Her gece de dinlediğimi söyleyemem ama o gece eve geldikten on dakika sonra spiker İzmirli Özlem'e bir şarkı ithaf edince bütün yorgunluğum uçtu, gitti. Şaşırdım, sevindim. Sanki hiçbir sorunum yokmuş gibi hissettim ve Theodorakis'in "müzik belki sorunlarımızı çözümlemez ama sorunlarımızla baş edecek gücü verir" sözlerini anımsadım.

Derim ki...Keyfinize ve zevkinize göre yapacağınız seçimlerinizle, siz evde yokken bile duvarlara sinsin ezgiler. Güzellikle kalın.

Bakla yaprağı (παπούλες) & asma yaprağında sardalya

2009-12-30T12:03:00.005+02:00

İnsan kendi bahçesinden toplayınca daha mı lezzetli oluyor nedir anlamadım. Bir demet kadar bakla yaprağı topladım, gözüm doymadı ama büyüyüp bakla olsunlar diye kendimi tuttum! 1-2 taze soğan, sevgili Alev'in kendi elleriyle yaptığı muhteşem Karaburun zeytinyağı, az sirke (evet bakla yaprağı sirke ister) oldu bitti.
Girit'te marketlerde de satılan bakla yaprağının tüketilebilir olduğunu Küçük Asya'da Girit mübadilleri dışında bilene ben denk gelmedim, gören duyan varsa benim adıma lütfen tebrik etsin. Bilenler, bilmeyenlere söylesin, herkes bu muhteşem lezzetten payını alsın.
Yaşasın bakla yaprakları!
:)

Asma yapraklarına sarmalanmış sardalyalar abimin marifeti. Dersten sonra Urla, Güvendik'e vardığımda hazırdı. Kentucky'de sardalyayı sadece konserve bulabilen Nur'umuzun denizden yeni çıkmış sardalya özlemini kısmen de olsa giderebildiysek ne mutlu bize.
Ev koşullarında pazıya sarıp buğulama yapmayı seviyorum, bana göre pazının hafif ekşisi pek yakışıyor.
Neyse..Nur'um şimdi muhtemelen Atlantik üzerinde.
Su gibi gidesin, su gibi dönesin ışığım benim.

Gönlünüz aydınlık olsun, eviniz dostlarla dolsun, sağlık olsun, aşk olsun!

2009-12-25T11:20:00.006+02:00

Nur'um, Steve ve yeğenim Ellen Ayşe 1 haftalığına İzmir kaçamağı yaptılar. Nur geldiğinde herkes günlük telaşlarını bir kenara bırakıp, validede toplanıyor. Yine öyle oldu. İyi oldu.

Şahane Kentucky burbonlu çikolatalarım, kahvenin yanına pek yaraştı lakin isteyen olursa nasıl tepki vereceğimi kestiremiyorum!

Sol başta; Haris ve Katerina'nın Girit'ten gönderdiği karpuz reçeli (ve beraberinde gelen, uğruna ruhumu teslim edebileceğim 2 şişe Girit zeytinyağını salon büfesine koydum!), sevgili Beste'nin gönderdiği ultra muhteşem makaronlar yazık ki resimlenemeden, en karamelli tarafından gövdeye indi :) Olağanüstü gül çayını (Tisane des Roses) içeyim mi cilt kürü mü yapayım, yıkanayım mı bilemedim Beste :) Sağ allta Kentucky makaronları mevcut, acı bademli ve hindistancevizli. Eh bir de Ali Galip'ten çocukluk günlerini yad etmek için şemsiye çikolata.

Diyeceğim o ki yeni yılınız hoş lezzetler getirsin sizlere, tatlı sohbetlerle çeşnilensin.

Beste, beni mimlediği için şimdi dilek listemi yazmaya gayret edeceğim fakat sonradan ilaveler yapabilirim, ne de olsa hala bir sürü dilek tutmak için vakit var.

*Bugün akşamüzeri gireceğim sınav iyi geçsin!

*Yunus'uma daha çok vakit ayırabileyim.

*Girit'ime daha sık gidebileyim.

*Tiroid kontrollerimi aksatmayayım.

*İnsanlar yalan söylemesin.
*Gavur Izmir, hep gavur kalsin!

*Eşler birbirine sadık olsun.

*Kimse kendi çıkarları doğrultusunda, Dünya gezegenini kirletmesin, kaynakları kötüye kullanmasın.

*Suriye, Hamidiye köyüne gidip oradaki Giritliler'le tanışayım.

*Yunus'un, biraz daha Yunanca öğrenecek vakti olsun.

*Derya, şimdiye kadar hep en üzüntülü günlerimde yanımda oldu. İyi günlerimde de beni görmesini istiyorum. İyi günlerin çoğalmasını istiyorum. Koskocaman, neşeli sofralar kurmak istiyorum.

*Yunus'un gitar kursuna devam edecek vakti olsun. Dershane çarkının içinde, yitip gitmesin yeteneği.

* Aspa iş bulsun, bulabilsin.

*Arion yayınlarından paramı alabileyim. Yayıncılara öfkem geçince, çok sevdiğim çeviri işine geri döneyim. (Ama öğretmenliğe de devam ede-bile-yim)

*Anestos ve Katerina'nin annesi iyileşsin.

*Stella teyzemin elleri ağrımasın.

*İzmir-Atina uçak seferlerine hep talep olsun böylece yıllardan beri beklediğimiz hat kaldırılmasın, devam etsin.

*Mama mia emekli olsun, dinlensin artık!

*Şenay annem, Soner ve Arzu hep iyi olsunlar.

*Vagelis daha sık Izmir'e gelsin.

*Balığa çıkacak vaktim olsun.

*Daha çok okuyacak vaktim olsun.

*Emeğimin karşılığını vaktinde ve tam olarak alabileyim.

*Başımızı yastığa koyduğumuzda, vicdanımız rahat olsun.

*Huzurlu olalım, güvende hissedelim.

*2000 yıldır devam eden, bitemeyen din meselesi son bulsun.

*İnsanlar, maske kullanmasın. Oldukları gibi görünsünler.

*İyi niyetli, vicdan sahibi insanlarla mavilere yelken açalım.

*Aşk olsun, meşk olsun!

Sabun Helvası

2009-12-24T20:19:00.007+02:00

Malzemeler:

1 ölçü nişasta

2.5 ölçü şeker

2.5 ölçü su

yaklaşık 100 gr. tuzsuz tereyağı

100 gr. çiğ badem veya çam fıstığı

Arkadaşım, eski komşum Dimitri'den öğrendiğim çok tariften sadece biri Sabun helvası. Kıvamı arap sabunu gibi olduğu için böyle bir ad verilmiş, daha çok Kuzey Yunanistan'da biliniyor ve kilosu 15 hatta bazı yerlerde 20 Euro ya satılıyor. Çok fazla tatlı düşkünü olmayan ben bile zevkle yiyorum.

Babişkom için fazla fazla yaptım helvayı, ruhuna değsin en büyük ve değişmez kahramanımın.

Lahmacun

2009-12-17T15:21:00.007+02:00

Sinav hazirligi icindeyken bugun lahmacun yapmanin bana zaman kazandiracagini dusundum. Yaz sonu deneylemeye basladigim ve her seferinde kendimce minik degisiklikler yaptigim tarifi ve ilk lahmacun resimlerimi daha once blog arkadasim Nassos ile paylasmistim, hatta Eylul civari Nasso yayinlamisti.

Ic malzeme:
100 gr. kiyma
1 rendelenmis domates
1 rendelenmis sogan
1 kirmizi dolmalik biber
1 dis sarmisak
1/4 demet maydanoz (ben bugun ispanak ekledim ve cok yakistigini dusunuyorum)
tuz, kara ve kirmizi biber.

Hamur icin:
3 bardak un
1 cay kasigi tuz
1 cay kasigi seker
1 bardaga yakin ilik su
1 cay kasigi kuru maya
yarim cay bardagi sivi yag
1 cay bardagi yogurt (gecen sefer yogurt yerine sut kullanmis ve gayet iyi sonuc almistim)

Oklavaya ihtiyaciniz olmayacak, aynen pidecilerin yaptigi gibi elle acilir bir kivamda oluyor. Tepsiyi yagladigim zaman iyi sonuc almadim, onun yerine tepsinin dibine un serpmenizi oneririm. Sonra uzerine ic malzemeyi yayarak 200c, 10' hazir olacaktir.
Umarim firininiz benimki gibi kucuk degildir, o kosulda teker teker atinca biraz vakit aliyor.

Simdi Yunus geldi, kiymasiz istiyor. Kollari sivayayim, ispanakli peynirli icin..

Afiyetle

Ispanak güzeli

2009-12-15T15:47:00.007+02:00

Tamam, tamam peki sakin olmaya gayret edeceğim. Yahu ben zaten sakin bir insandım, ne yaptı bana şu 2009? Bugün İzmir Adliye'sindeydim. Yayıncıma dava açtığım için oradaydım. Ne olduğunu anlayamadan beş dakikada dava bitti, Şubat'ta yine gideceğim. Kitap sözleşmesi, çeviriyi vaktinde teslim ettiğime dair yazışmalar, gönderdiğim ihtarname, ödemedikleri komik (!) miktarı gösteren diğer belgeleri sundum. Sonra Adliye kantininde bir kahve içtim. Etrafı izlerken, inceden sakinlediğimi duyumsadım zira bağırış çağırış halde olan bir ton insan vardı. Bir an, daha büyük dertlerim olmadığı için şükretmem gerektiğini düşündüm. 6.5 gün deli gibi koşturarak ancak yetiştirebileceğim kadar çok işim olmasına bir kez daha sevindim. Ciddi bir sağlık sorunum olmadığı için mutlu oldum. İnadına doğru bildiğim yoldan sapmadığım için kendimi daha rahat hissettim. Utanılacak bir suç işlemediğim için, bu yıl başımdan geçen bütün kabuslara rağmen kimseye maddi, manevi bir zarar vermediğim için kendimi tebrik ettim. Sonuç olarak sahil yolundan eve dönerken neredeyse gülümsemeye bile başlamıştım. Şimdi buradan çıkarılacak sonuç nedir? Kendimizi kötü hissettiğimizde, daha kötü durumda olan insanların bulunduğu yerlere gidip şükredecek sebepler yaratmalıyız!

Eve geldim, Yunus'un küçülen eşyalarını topladım ve unutmamak için hemen bagaja yerleştirdim. Küçülen bütün eşyaları her seferinde başka yerlere gönderiyorum, bu sefer Tepekule kitaplığına bırakacağım, mama mia Ioanna'nın eşi Hakan'ın eşyaları göndermek istediği bir yer var. Kurumlara güvenim kalmadığından genellikle yakındaki köylere veya tanıdıklar aracılığıyla ihtiyacı olanlara (ki memleketin hali ortada) ulaştırmaya gayret ediyorum. Ve sonuç olarak ben bugün mutlu oldum. E mutlu olunca ne yapar Özlemaki? Mutfağa girer.

Mevcut malzemelerle ortaya şahane bir ıspanak salatası çıktı.

Efendim, saplarını daha sonra başka türlü pişirmek için ayırdım. Körpecik ıspanak yapraklarını da elimle üstünkörü böldüm. Bir yandan çıntarlar sotelendi, karidesler hemencecik pişti. Vazgeçilmez tane hardal ve Ayvalık sızma zeytinyağıyla gayet şık bir lezzet tabağı oldu kendileri.

Belki birazdan bir avuç mısır da atabilirim içine veya bir avuç ince bulgur kabartırım, şayet kalırsa!

Afiyetle kalın...

ve Özlemaki usulca bilgisayarın başından kalkar. Kosta'ya vereceği Türkçe dersin son hazırlıklarını yapmak üzere çalışma odasına doğru sakin ve kendinden emin adımlarla ilerler.

İzmir tulumlu çıntar elbasan, kuzu etli şevketi bostan ve ailemizin en tatlı delisi Vagelis

2009-12-11T16:30:00.015+02:00

Hep haşlayıp salatasını yapıyorum şevketi bostanın, epeydir yemeğini özlüyordum, bugün hasret giderdik kendisiyle.

İyi, kötü, orta şekerli neler olduysa son günlerde anlattım, can kulağıyla dinlediler. Evet ben yemeklerimle, malzemelerle konuşurum. Kimselerin bilmediklerini onlar bilir.

Yarım kilocuk çıntar. Güzelliklerinin ne kadar da farkındalar!

Uçuk kaçık bir lezzet tabağı oldular sevgili çıntarlar. Önce az sotelendiler, sonra bir bardakçık yoğurt, bir kaşık un, bir yumurtayla harmanlanıp fırının yolunu tuttular. Çıkarmadan az önce bol İzmir tulum da eridi üstlerinde. E sonra değmeyin Özlemaki'nin keyfine!

Bu arada ailemizin en tatlı delisi Vagelis geldi Atina'dan. Yunus'u aldı hamur gibi yoğurdu.

Bıcır bıcır sohbetlerimizin arasında, "bir ilişki bittiğinde, bavulunu toplarken yanına ne alırsan, sonraki de ona göre şekillenir" dediğinde bu cümlenin beni dirilttiğini duyumsayarak durdum düşündüm. Bavulumuza hep hayal kırıklığı, kızgınlık, hüsran alırsak sonraki ilişkileri nasıl kurtarırız peki?

Canım mama mia Ioanna ve Vagelis

Bostanlı bu kadar kahkahaya alışkın mıydı bilmiyorum, ama biz ailecek çok iyi vakit geçirdik onu biliyorum :)

Mandalinli Orkinos Stifado

2009-12-07T11:41:00.004+02:00

Soğanlı et olur da, soğanlı balık neden olmasın?
1 kg orkinos almıştım, 1 kg da arpacık soğan vardı.
Yahni yaparken eklediğimiz tarçın yerine azıcık taze zencefil rendeledim.
Portakal kabuğu yerine de 3 mandalini dilimledim. Mandalin suyu ve aroması çoook yakıştı orkinosuma. Thronos'dan gecen yaz topladigim defneler de girdi tencereye. Sevgili Korel'e de nasip oldu, Soner & Louisa & Şenay anneye de.

Giritli arkadaşım Georgia'nın sesiyle herkese iyi haftalar dilerim.

Μπομπότα

2009-12-03T16:13:00.009+02:00

Efendim, insan savaştan çıkınca elbette savaş tariflerini hatırlıyor. Öte yandan inadına yaşam belirtileri gösterdiğimi belli etmek için bugün kolları "bobota" için sıvamış bulunmaktayım -Μπ: b sesi verir, 2. "o"'nun üzerindeki aksan sebebiyle yarım ton daha uzatarak okuruz, yani boboota gibi.

II. Dünya Savaşı ve özellikle Marita harekatı sırasında Yunanistan'da yaşanan kıtlık yıllarında mecburiyetten, yokluktan evde olan malzemelerle tok tutacak bir yiyecek uydurmuş kadınlar. Çok güzel uydurulmuş olduğu için, tarife uygulanan minik değişiklikler haricinde hala aslına yakın kıvamda çeşitli şekillerde yapılır.

Malzemeler:

3 bardak mısır unu

1 bardak beyaz un

1 bardak yoğurt

2 bardak süt

1 bardak zeytinyağı

3 yumurta

1 kabartma tozu

Tuz

250 gr. beyaz peynir

Yarım demet ince kıyılmış pazı veya ıspanak veya dereotu veya maydanoz veya ısırgan veya gönlünüzden ne koparsa, hatta dilerseniz yeşilliksiz de gayet hoştur.

Bugün evde pazı vardı, ben pazı kullandım.

Önce yumurtalar çırpıldı, sonra diğer malzemeler elle yoğruldu (evet önemli bir ayrıntı: elektrikli karıştırıcıları bu tarif için önermiyorum) Mis gibi Ezine peyniri ufalandı, karışıma eklendi. Pazı da cümbüşe katıldı, tepsi yağlandı ve 200c de 40' pişti. Yanına da bir çay demlendi tavşan kanı, missss!

Sıcak bobotam ve çayımla beraber yağmuru izleyerek quiz sorularımı hazırlayabilirim artık.

Afiyetle...

Balık Kurbanı

2009-11-30T20:48:00.013+02:00

İşte tam o vakit sahilde olmaktır arınma, ruhuna akar ılık ılık dost tebessümler.

İşte o vakit Gümüşlük ve kalabalığı görünmez olur. Yorgun tekneler dalgalarin kucaginda salinarak dinlenirken, güneş usul usul dolar içinize.

Tavşan adasına karşı, terapi niteliğinde bayram sohbetimiz hala çınlıyor kulaklarımda.

Star Wars şampiyonu: arkadaşım Ege

Sağ baştan

Şenay annem: Delikanlı bir insandır. Önce insandır sonra kadındır. Anadır; yüreğine dünyaları sığdıran! Hani Azra Erhat'ın dediği gibi "Dibine kadar vurduğunu hissetsen de tepeden tırnağa insan gibi yaşayan."

Arzu: Bacımdır, maske kullanmaz: dobradır! Tanıdığım en güçlü savaşçılardan biridir. Arkasında hançer saklamaz. Ve aslında bir tiyatrocudur :)

Soner: Kardelenimdir, en sert kışlarda inadına yolumda açan. Dosttur, katıksız!

Sonerín esi Louisa, aramiza yeni katildi.

İşte bu dostlar, son günlerde enkaza dönen bana şevkat, ilgi ve alaka gösterdi. Arıza veren sinirlerime toprak hattı çektiler.

Bodrum da yardım etti, yüzüme bir tebessüm iliştirdi.

Bir derya kuzusu kurban ettik hep beraber.

Destek kuvvet, kalamarlar da gövdeye indi bayram münasebetiyle.

Dönüşte Bafa gölünün kıyısında oturdum, çay içtim. Düşündüm, çok düşündüm.

"Bölüşemedikten sonra en güzel sofraların tadı yok" dedim kendi kendime, yürüdüm.

"Yalnızlık düş yakamdan" diye fısıldadım suya.

Haksızlıklara karşı direnme gücü verdi Soner'in sözleri: "doğrulugun bedeli ağırdır."

Ellerim paramparça, tuz canımı çok yakıyor ama dostlarla geçen bir kaç günün ardından küreklere asılacak gücüm var yine!

Ebegümeci, nam-ı diger μολόχα (Malva silvestris)

2009-11-26T12:39:00.005+02:00

Mideniz mi agriyor, buyrun ilac burada: ebegumeci.
Ayaklariniz mi sizliyor yorgunluktan, birkac dal koyun bir kap ilik suya, elinize de zevkinize gore bir kitap, oh miss!
Yaz gunu sivrisineklerden mi rahatsizsiniz. Yapraklarini surun bacaklariniza, keyfinize bakin.

Karisik bahce otuna yarasir. Boregi oluur. Taze soganli, yumurtali piser.
Amma velakin ben en cok Girit usulu terbiyeli yemegini severim.

Yapraklarin ucundan azicik aliyoruz temizlerken, saplarinin en tazecik kisimlarini kendimize sakliyoruz. Guzelce yikadiktan sonra. 4-5 dis sarmisak kavruluyor az z.yaginda. Ustune ebegumeci (hemencecik sonuverecekler merak etmeyin normali budur) eh 10-15' sonra 1 kasik un 1 kasik nar sirkesi (eksisi degil!)

Bereketli degildir. 1 kg ebegumecinden 2 tabak ancak cikar ama mutlak mutluluk anini yasamak icin deger!

gununuz aydinlik, bayraminiz kutlu olsun.

İskorpidim civanım

2009-11-19T16:52:00.011+02:00

Mehmet amcayla Palamutbükü'nden Knidos'a doğru açıldığımızda en çok iskorpit çekerdi oltam. Eve döndüğümüzde sepetler dolusu dağıtırdık bütün mahalleye ve balıklarımızı deniz suyunda temizlediğimiz zaman tadı bambaşka olurdu. Ev koşullarında, çeşme suyuyla lezzetten çok şey gidiyor, ama çoğumuz çoğu zaman öyle yapmaya mecbur kalıyoruz. Eskiden Mehmet amcayla rüzgarın estiği yöne göre kah bol sebzeli buğulamasını yapardık kah çorbasını, sanırım çok özledim Palamutbükü'nü.

Aslında kakavia'yı daha çok severim. Tek çeşit balıktan olmaz kakavia. Orfoz kafası, lagos kafası, yengeç, karavita da olur içinde yeşillerle beraber. Yunanlı balıkçılardan öğrendiğim en güzel ayrıntı daha önce de söylediğim gibi büyük bir tencere balık çorbasına nohut kadar bir parça damla sakızı atılmasıdır. İnsan yerken, "ya farklı birşey var ama ne bu" diye kıvranıyor, tamam çok yakışmış ama ne?! Ayvalık merkezde, çarşı sokağının sol tarafında kalan sebze halinin içinde muhtemelen bir metrekarelik bir esnaf lokantası vardır -eğer hala duruyorsa- işte orada damla sakızlı balık çorbasını biliyorlar. Başka bir yerde -en azından ben- denk gelmedim.

Bugün sadece bir tane iskorpidim vardı. Bi güzel haşladım, suyunu süzdüm, temizledim. Bu arada balık suyunda kereviz sapı (yoksa maydanoz), patates, havuç, büyükçe bir kırmızı biber, hatta bezelye haşlandı. İskorpit tiftildi tencereye balıklama atladı ve orkestra cümbür cemaat "fokur fokur senfonisini" çalmaya başladı. Altını kapattıktan 10' sonra yumurta limon terbiye de eklendi, oldu miiis. Sonra benim Altın Portakallı canım arkadaşım Korel geldi, bıcır bıcır sohbet ederken höpürdete höpürdete içtik sıcacık çorbalarımızı :)

Önemli not: aman ayıklarken dikkat edin, iskorpitlerin sırt dikenleri tehlikelidir.

Lor peyniri

2009-11-12T08:27:00.006+02:00

Validenin tarifiyle ilk lor peyniri deneyimin sonucu gayet iyi.

Kekik ve Ayvalık sızmasıyla kahvaltıda enfes bir seçenek oldu bugün. Hele az nane doğrayınca içine, sebepsiz bir tebessüm yerleşiyor yüzüme. Evet o kadar hoş! Börekler mi yapılmaz şimdi onunla, salatalara mı eklenmez neler neler olmaz.

Tarifimiz şöyle:

5 lt sütü kışın 3 gün, yazın 2 gün oda sıcaklığında, üzerini kevgirle kapatarak bekletiyoruz böylece hem hava almasını hem de kesilmesini sağlıyoruz. Sonra kaynatıyoruz, biraz daha parçacıklı hale dönüşüyor. Ve içine: yarım limon suyu, 4 kaşık yoğurt, biraz tuz ekliyoruz. 5-6 dakika daha kaynattıktan sonra ocağı kapatıp ılınmasını bekliyoruz. Tülbentten süzmek gerekiyor bu aşamada ama karıştırmanıza gerek yok, kendiliğinden akıp gidiyor kaba.

Soğuduğu zaman istediğimiz miktarlarda paketleyip buzlukta saklayabiliriz.

(Hazır aldığımız lor da buzdolabında uzun süre dayanmaz, aynı şekilde buzlukta korunmalıdır)

Afiyetle kalın.

Son günler

2009-11-11T17:42:00.009+02:00

3-4 gündür yoktum. Bu arada bir cenaze gördüm, bir boşanmaya şahit oldum ve bir de ayrılık/aldanışa. Eh, yeter değil mi? Yetsin...

Cenaze: 55 yaşındaydı Giritli İbrahim abi. Hani her gün evine ellerindeki dolu torbalarla giden, çocuklarına deli olan erkeklerden. İkizlerinin yaş gününde kalp krizi, ertesi gün beyin ölümü ve sonraki gün göçtü. Annesine günde iki sakinleştirici veriyorlar en ağırından, yine de gözünü aralayabildiği zaman bir ses yankılanıyor apartmanlar arasında: "neden?"

Boşanma: 35 kg. bir kadın düşünün. Minnacık görüntüsüne tezat kocaman bir ruh üflemiş içine tanrılar. Sorunların üzerini örtmeye koşullanmış, oğlunun üzerine titreyen, kişisel hiçbir masrafı olmayan, yirmi yıldır aynı eteği giyen ama mutfağından kısmayan azize misali bir kadın.

Akşamüzeri beş gibi alkol almaya başlayan ve sabaha kadar susmak bilmeyen, iki ay mühendislik işine devam edip on ay çalışmayan bir erkek. İşte böyle çatıların altında da büyüyor çocuklar, şaşkınlık içinde büyüklerin dünyasını anlamaya çalışarak. Ki oğul büyüdü. Üniversite öğrencisi oldu ve bir gün babasına "Lütfen artık bu evden gider misin" dedi.

Daannnnnnnnnnnnnnn!!!!

Ayrılık/Aldanış: İçim parçalandı kızcağızın haline...3 yıldır birlikteliğinin devam ettiği veterinerlik yapan erkek arkadaşının, bir üniversitede edebiyat öğretmeni olan ve dolaylı olarak tanıdığı evli bir kadınla beraber olduğunu öğrendi. Eşzamanlı olarak erkek arkadaşının da evli ve bir çocuklu olduğu ortaya çıktı. Sevgi emektir değil mi? Yok haliyle ne sofralar hazırlamaya gayret ettiğini tahmin etmem hiç zor değil. Her türlü programını, sıkıştırılmış zamanlarda birazcık daha sevgilisini görsün diye bir çırpıda nasıl da değiştirdiğine çok şahit oldum. Gözünün içine bakardı erkek arkadaşının...

Nedense bombardıman niteliğinde bunca olayı bu kadar kısa zamanda yaşayınca, aklıma Mary Shelley'nin gerçekten çok sevdiğim ve enfes bir gotik roman örneği olan Frankenstein'ı geldi . Gotik ve korku ince çizgilerle birbirinden ayrılır. Beyaz perdedeki haliyle korku sınıfına koyulması bence yanılsamadır. Neyse, Doktor Frankenstein'ın yarattığı yaratık başlangıçta sıcacık, sevgi doludur. Pencerenin kıyısından yılbaşı şarkıları söyleyen insanları izler gülümseyerek ama yaklaşıp, iletişim kurmaya çalışmaz kimseyi görüntüsüyle korkutmamak için. Çiçekleri koklar, öper ama koparmaz. Sevgiye aç, bölüşmeye muhtaç, masum bir çocuktur aslında yaratık ta ki doktor yani tanrısı, bir gün onu yabancı dünyada tek başına ve ilgisiz bırakana dek. Gün geçtikçe içini tırmalayan yalnızlık, fiziksel görüntüsünün çirkinliği sebebiyle hissettiği utanç, insanlarla arasına örmek zorunda kaldığı etten duvarlar büyür büyür büyür ve patlar. O zaman terk edilmişliğinin acısını ödetmeye başlar ve bir caniye dönüşür.

Şimdi erkek arkadaşının evli ve çocuklu olduğunu ayrıca başka evli bir kadınla da ilişki halinde olduğunu öğrenen bu kızcağız, bundan sonra kime inanabilir, güvenebilir? Nasıl yeni bir ilişki kurabilir?İntikam ateşiyle kavrulduğu için artık bir caniye dönüştüğünden, karşısına çıkacak diğer erkeklere nasıl davranır? Üniversite rektörlüğüne, çalışanlarınızın ahlaki değerlendirmesini nasıl yapıyorsunuz diye bir yazı nasıl yollamaz? Veteriner -eski- sevgilisinin iş yerine/evine ibreti alem olsun diye nasıl gitmez?

Canavardan yanayım ben, çıldırması için her türlü koşulun oluşturulduğu canavar çok haklı, çoook...

İbrahim abinin annesi isyan etmekte haklı.

Babasının evden gitmesini isteyen çocuk haklı.

Çeşitli şekillerde aldatılan kızcağız haklı.

İşte son 3-4 günüm böyleydi. Yüreklerdeki sağanak devam ede dursun bu arada İzmir sokaklarından Theo Aggelopoulos geçti.

Baş ağrısı verdiysem bugünlük affola. Dökülmeliydim...

Selanik kurusu

2009-11-05T16:31:00.007+02:00

Ocak 2008'de Facebook'daki mutfak grubuma "Genetic Engineering" konulu videolar eklemiştim ve dönüp bakan olmamıştı. Kararnamenin yayınlanmasının ardından bütün yayın organları GDO rezaletini konuşuyor. Bu haftasonu ot toplamaya çıkacağım yine, zira İzmir'in her yerinde arapsaçı ve radikanın bile yetiştirilmiş hali satılır oldu epeydir. Hatta yağmura denk gelirsem salyangozda toplayacağım. Ne yediğimizi bilmeye elbette hakkımız var! Uykularım kaçıyor bu ara...

Altı ayda bir tatlı ister canım, düşkün değilimdir. Bugün zihnimi rahatlatmak için mutfağa girdiğimde, Selanik kurusu geçti aklımdan. Şimdi çayımla beraber yanıbaşımda kendileri, pek leziz oldular.

Malzemeler:

1 çay kaşığı mahlep

2 yumurta

1 çay bardağı şeker (ben şeker yerine aynı miktarda Malatya pekmezi kullandım)

1 çay bardağı portakal veya mandalin suyu

1/2 çay bardağı kuru üzüm ("vasıfsız" grip sahibi olduğum için sultaniye almaya çıkamadım, bu ara avuç avuç tükettiğim yeni aşkım yaban mersini ekledim)

1/2 çay bardağı kuru erik

1/2 çay bardağı fındık veya ceviz

***Özlemaki bonusu (!) 1/2 çay bardağı minik minik doğranmış kuru incir

1 bardak un

1 poşet vanilya

Aslında pekmez kullanılmadığı için rengi koyu olmaz, ama benim paşa keyfim öyle istedi :)

Malzemeleri yoğurup, yağlı kağıtla 200c, 20' fırınladım. Sonra tepsiyi çıkarıp, dilimledim. Yatay şekilde sıralayıp, tekrar fırınladım. 15' sonra oldular, sıcak veya soğuk şık bir tat.

- Yunus gelmeden tadına bakalım mı birader?

-Aman hocam, Yunus'un anası kuşbaşı doğrar bizi, tek dur.

Sevgili Beste'ye İzmirli sevgilerimizle :)

2009-11-05T13:28:00.019+02:00

Beste'cim sobe :)

Biz 2 kişilik bir aileyiz. Balığım, kazandaki iksiri fazla kaçırmış olsa gerek pek şirin bir ev arkadaşıdır.

Bir Pazar sabahı, kaşarlı sucuk kokularıyla uyanırsanız ne yaparsınız?

Veya gecenin bir vakti, kapının önüne elinde bir bardak kahveyle gelip "daha iyi çalışmak için doping ister miydin?" diye sorarsa bir çocuk, çalışabilir misiniz? Yoksa onu olduğu gibi yer misiniz?

Ne yediğimiz değil, masa başında birlikte vakit geçirmektir aslolan. Kuru ekmek bulsa gık demez. Pastaya hiç gık demez :) Yunus paylaşmayı sever ve kesinlikle vicdan sahibi bir insandır.

Hatırlıyorum 8 aylık, daha kucak bebeğiyken, kemirmeye çalıştığı elmayı uzatırdı hep bana. Eğer bir ısırık almazsam, dudak bükerdi. Şimdilerde, bir yere ziyarete gideceğimiz zaman benden önce ne götüreceğimizi o düşünmeye başladı. Eli boş gitmek olmazmış.

Karada da yaşayabilir elbette ama suyun içinde ışıldar gözleri. Ali dayısıyla balığa çıkmayı çok sever. Dedesinin sözü "fai konta, ksila makria" onun için çok önemlidir. Yemek bulduğu zaman yer, dayak bulduğu zaman kaçar ama hiç kaçmasına gerek kalmamıştır zira biz konuşarak anlaşırız!

Tanıdığım en sosyal insanlardan biridir Yunus, rahattır, uyumludur, ince düşüncelidir. En lüks otele de uyar, uyku tulumuyla kamp yapmaya da gelir. O yüzden, Paris'ten konser vermek için Girit'e gelen Fanis'le İngilizce destekli tarzan Yunanca'sıyla oyun oynamaya başladıklarında şaşırmamıştım, ben okuldayken Pantelis'den "Nothing else matters" ı gitarla çalmayı öğrendiğinde de şaşırmadım. Karaburun dağlarında çobanlarla derin sohbetlere daldığında da, neden en çok matematik dersini sevdiğini anneannesine coşkuyla anlatmaya çalışırken de, küçülen eşyalarını ve eski ders kitaplarını köylere götürdüğümüz zamanlarda, diğer çocukların karnı burkmasın diye özellikle en yıpranmış giysilerini giymeyi akıl ettiğinde de...Hele Ioanna'yla ilk karşılaşmaları...Tanışmalarından beş dakika sonra Ioanna'dan bir masal anlatmasını istediğinde 3 yaşındaydı. Ioanna, teatral lezzette masalı anlattıktan sonra aralarındaki aşkın ebediyete kadar süreceğini biliyordum.

İyi tango yapar :)

Sevgili Papatya'nın kızı Maya ve Yunus'un ilk karşılaşmaları

Bir Yunus anası

Knossos duvarlarını süsler,

anasının Yunus Emre aşkından olmuştur Yunus.

Karşıya geçtiğimizde ona Ionas (Jonah) derler veya Yunusaki.

Yunus balıkları gibi eğlencelidir ve ailecek dolaşmayı sever lakin bağımsız bir birey olduğunu da bilir ve hissettirir. Bütün hayvanları çok sever ve korur. İyi bir okuyucudur. Yunus, adaletli bir insandır. Bazen oturduğu yerde gözlerini kapatıp, hayali araba kullanır. Büyüyünce araba yarışçısı olmaya heveslidir veya gemi mühendisi, bazen de bas gitarcı olmak ister, bazen şimdiden nasıl bileyim der soranlara :) 6 yaşındayken okuldan geldiği bir gün beni biraz keyifsiz halde yatakta bulduğunda, çorba ısıtıp tepsiyle yanıma getirerek "geçmiş olsun" diyen bir çocuktur. Son derece ciddidir, yerine göre. Koynuma sokulmaya bayılır, iki yumoş & kıvırcık simbiyoz yaşamımızdan ne kadar çok zevk aldığını ifade etmeye çekinmez. Sevgisini çoğunlukla davranışlarıyla belli etmesine rağmen, "seni seviyorum" demeyi de sever Yunus.

Yunus gibi Yunus'tur...

Dünyaya gelmesine aracı olmak onurdur...

Ege'nin bereketi üzerine olsun oğul!

Damla sakızı likörlü Tiramisu

2009-10-28T16:09:00.009+02:00

Yunus'un tatil hediyesi, iki tepsi tiramisu!

Mama mia, nam-diğer "merkez" veya Ioanna, benim için çoğul anlamlar ifade eden; arkadaşım, dert ortağım, gönül yoldaşım, beni bana en iyi anlatan, marine etmeden olduğu gibi yemek isteyebileceğiniz, köşe yastığı kadar yumuşacık, dünyanın en bir tane, en tatlı insanıdır. Şimdi, mama mia her Yunanistan'dan dönüşünde Yunus'a damla sakızı reçeli, Papadopoulos çikolatası ve daha birçok enfes güzellikler getirdiğinden, daha ilk baştan itibaren Yunanistan'dan gelen lezzetlerin genel adı Yunus için kendiliğinden "Ioanna tatlısı" olmuştur.

Malum resmi tatil olduğu için okul bugün üç dersti, gündüz vakti ikimizin de evde olduğu nadir zamanlardan birini mutfakta birlikte geçirmek istedik. Önce raftaki 1 şişe Ioanna tatlısını, yani damla sakızı likörünü aldık :)

1.5 su bardağı suya yarım su bardağı nescafe (veya isteğe göre Türk kahvesi)

2 tatlı kaşığı şeker

1 çay bardağı Ioanna tatlısı

Hepsini güzelce karıştırıp, iki tepsiye sıralayarak bölüştürdüğümüz 1 paket kedi dilinin üzerine döktük.

Muhallebi için:

önce, 2 yumurta sarısı & 4 yemek kaşığı şeker iyice çırpıldı

sonra, 2 yemek kaşığı un

2 paket vanilya

1 lt. keçi sütü karışıma eklendi ve çırpıldı.

Piştikten sonra 200 gr labne ilave ederek, makineden geçirdik. Böylece daha pürüzsüz hale geldi. Tepsideki kedi dillerinin üzerine döktük. Soğuması için biraz bekledik ve dolaba kaldırdık. 4-5 saat sonra; üzerini kakao, kıyılarını çikolata parçacıklarıyla süsleyip afiyetle yedik!

Çıntar-Bölüm II

2009-10-28T15:18:00.004+02:00

Doymadım, doyamadım sevmelere seni ben!

Efendim, 3 kaşık un kavurdum 1 kaşık tereyağı ile. Soğumasını bekledim.

Bu arada tencerede 4 tane çıntar yarım limon suyuyla haşlandı. O da soğudu.

4-5 parça mantarı taneli olması için bıraktım gerisini haşlandığı suyun içinde makineden geçirdim ve usulca kavrulmuş una orta ateşte yedirdim. 3 kaşık da çiğ krema ekledim, oldu mis! Sırf Yunus uzayan peynirlere bayıldığı için birazcık da İzmir tulum rendeledim.

Bugün resmi tatil, istediğim kadar mutfakta olabilirim. Çıntarların bir kısmı unlandı ve kızartıldı.

1 topan patlıcanı dilimleyip, yağlı kağıdın üzerine sıraladım, fırçayla yağladım. 20' sonra yumuşadıklarında az peynir ekledim üzerlerine. Çıntar da tabaktaki yerini pek bir keyifle aldı.

Çok sık tüketmesek de, Yunus çok sevdiği için şerit pirinçleri (evet onlar makarna veya erişte değil) bir avuç ince doğranmış lahana, 1 havuç, 1 soğan, az limon biberiyle pişirdim. Renklerinin yakışacağını düşünerek de nane ekledim.

Pek severim naneyi...

Pan Metron Ariston

2009-10-26T08:55:00.006+02:00

"Golden Medium" veya "Altın Orta" veya denge, ölçü! En çok kendime söylüyorum bu sözü. Hatta bilgisayarım açılırken bu şekilde selamlıyor beni. Çünkü ben orta yolu bulamıyorum.

Yaramaz bir çocuk gibi kendimi kendime şikayet ediyorum.

Dün, Yunus'un dershaneden çıkmasını beklerken Kosta aradı. Kahve içmek üzere, Kıbrıs Şehitleri caddesinde benim kitap okuyarak Yunus'u beklediğim kafeye uğrayacağını söyledi. İyi, peki. Geldi, biraz dertleştik, adı Dimitri olanların bugün isim günü olduğunu hatırlattı ve sonra bir arka sokakta kurulan pazaryerinden gelen seslerin peşine düştük. O biraz karides aldı, ben çıntar ve haşlamalık ot.

Eve gelir gelmez çıntarların bir kısmını 1 soğan, 1 kırmızı biber, 1 yeşil biber ve karabiber yerine bolca limon biberiyle soteledim. Bir avuç erişteyle pilav gibi suyunu çekti. Tamamen şımarıklıktan, azıcık peynir ekledim.

Çıntarlarımın bir kısmını annemin kendi yaptığı tereyağıyla fırınladım. Bi güzel de İzmir tulum erittim üzerlerinde. Bir tek tsipouro'yla balkona çöreklendim.

(İşte şimdi bu noktada insan yetinmeyi bilmeli, kendine dur demeli)

Yerim ben sizi :)

Sabah uyandığımda, tezgahın ucundaki sepetten bana göz kırpıyordu yine çıntarlar.

Önce dilimleyip omlet yapmayı düşündüm sonra vazgeçtim. Çanağının üzerine yerleşti bir yumurta ve az peynir.

Protein komasına girmek umrumda değil. Akşama kremalı çıntar çorbası yapacağım.

Yarın da sote. Sonraki gün de una bulayıp kızartacağım!

Ah gözümün önünden risottolar mı geçmiyor, neler neler...

Yok, ben yine ortayı bulamayacağım.

Siz kalın sağlıcakla.

Ağır selamımı yüklendi Efi ve Katerina, dede memleketime giderken

2009-10-23T16:13:00.015+03:00

Zor elbet bunca mübadil ruhun yüküyle yaşamak. Hafifletmese de taşıdıklarımızı, en azından şekil değiştirmesine yardımcı olduğu için o beyaz gemilere binip Ege'nin bir yakasından, diğer tarafa her zaman gidebilmeliyiz.

Derler ki: birinci kuşak gittiği yere alışmaya çalışır, ikinci kuşak döner ve unutmaya çalışır, üçüncü kuşak da köklerini arar. Kendimizi anlamak için bu yolculukları defalarca yaşamak zorundayız! İzmirli, Urlalı ve Giritli Efi; Karadenizli, Kavalalı ve Giritli Katerina; İzmirli ve Giritli ben, usulca geçtik Urla ve İzmir sokaklarından. Eski evlere sarıldık, içindeki ruhlar sakinlesin diye. Ayağımızın tozu kaldı arnavut kaldırımı Urla sokaklarında. Ağlarken gülmek, gülerken ağlamaya başlamak tuhaf değildi İzmir göğünün altında; dalgalara bıraktık kendimizi, direnmedik. Ben Yunanca kadar zor ve antik bir dili öğrenmeye soyunduğumda deli olmadığımı biliyordum veya cebimdeki üç kuruşla her fırsatta Girit yoluna koyulduğumda da aklım başımdaydı! O yüzden Efi'yi anlıyorum, o da beni anlıyor. O yüzden Efi gelmeye devam edecek, Türkçe öğrenecek, dağılmış parçalarını toplayacak ve yapacağı her yolculukta daha "bütün" olduğunu hissedecek.

Mübadele yaşanmadı belki, benim ruhum Girit'te, Efi'ninki burada olduğuna göre...Mübadele devam ediyor belki, biz hala gidip geldiğimize göre...

İzmir Barış derneğinde, sayın başkan Burhan Aksakal'ın davetiyle Efi ve Katerina mini bir dinleti sundu iki gün önce. Bize bu fırsatı verdiği için Burhan Aksakal'a en içten teşekkürlerimi arkadaşlarım adına bir kez daha ifade etmek istiyorum. Biliyorum ki özellikle Efi'nin en büyük hayaliydi dede memleketinde o toprağın şarkılarını söylemek.

Biliyorum ki artık daha da iyi söyleyecek şarkılarını Efi, çünkü eteğini sürüdü İzmir yollarına.

Ve biliyorum ki tarihsel gerçeklikler bir yana, biz kendi tarihimizi yazmaya devam edeceğiz.

Katerina, Yunus'a matematik çalıştıracak. Efi, nota çalışmamız lazım diye fırça atacak. Ben, gülümseyerek "hadi sofraya" diye sesleneceğim mutfaktan.

Kim neyi kazandı, neyi kaybetti şu durumda?

İncir uyuşturması

2009-10-14T17:14:00.003+03:00

Her ne kadar dört beş gün önce denize girmiş olsam da sabah evden çıktığımda, iliklerime kadar donunca artık kesin olarak kara kışın geldiğini düşündüm. Hala botları, çizmeleri, paltoları, kabanları çıkarmadığım için kendi kendime kızdım. Şu İzmir'in havasına güven olmaz ki...öğle vakti kan ter içinde kaldım sıcaktan. Bu arada Efi Sakız'da mahsur kaldı, gemi yok. Yarın sabah gelecek. Hemen pazara gittim, evde yeşillik & sebze yoksa hiçbir şey yok demektir. Ve bu arada Facebook'daki yemek grubumuzdan Ülkü Güçlü arkadaşımızın aklıma düşürdüğü incir uyuşturmasını yaparsam zaman kazanacağımı düşündüm. Olağanüstü basit ve leziz. Sevgili Ülkü'nün ölçüsüyle:

1 litre süt

1/2 bardak şeker

12 tane (küp küp doğranmış) kuru incir

Şekerli süt kaynama noktasına ulaştığında içine incirleri ilave edip, robottan geçiriyoruz. Ama tabi huyum kurusun illaki tarifte bir oynama yapmam lazımdı, bir yemek kaşığı damla sakızı macunu karıştırdım :) Sonra kaplara aktarıp, mayalanması (uyuşması) için üzerini örtmek gerekiyor. Fakat bizim ev jeotermal enerjiyle ısındığı için ben örtmedim, kaloriferin yanına sıraladım. 2 saat beklemeleri yeterli oldu. Sonra buzdolabına aldım. Üzerini fındık, ceviz, nar ile şenlendirmek mümkün veya olduğu gibi de son derece hafif ve şık bir Boyabat lezzeti.

İlhamın için teşekkür ederim Ülkü ;)

Evde ne varsa

2009-10-13T18:55:00.011+03:00

Paçalarım tutuştu. Az önce Girit'ten Efi aradı, esmiş deli bir rüzgar ve yarın için İzmir'e bir bilet almış. Hava kaç bofor demeye kalmadan ben çantamı hazırladım bile dedi :) Buyur burdan yak! Hoşgeldin eski İzmir şarkıları, hoşgeldin uykusuz geceler. Efi, İzmir şarkıları söyler. Annesi Katerina ve babası Anestos benim eski arkadaşlarımdandır. Efi dobradır. Efi Urla ve İzmir kökenlidir, benim gibi mübadil torunudur. Onu severim.

İşten kaytaramadığım koşulda, yemek yapacak vakit olmayacak. Sadece bu gece var ve alışverişe çıkacak vakit yok. Türkçesi; dolapta ne varsa onları kullanmak durumundayım. Ben de öyle yaptım :) Yarın Üçkuyular pazarına gidecek fırsatım olursa, yanına eklemeler yaparım.

Ama önce kendi karnımı doyurmalıyım ki yarın için hazırlıklara başlayayım.

Dünden kalan karabuğday pilavını hakladım. Artık kolları sıvayabilirim!

Dolapta sadece lahana buldum. Ve canım dolma yapmak istemedi. Kapuska da istemedi. Yumurta limon terbiyeli tavuklu lahana da istemedi. Lahanaları haşlarken, nedense patlıcanlı Yunan musakkası benzeri bir görüntü canlandı zihnimde. Sabit fikirli, inatçı bir Giritli olduğum için başka seçenekleri düşünmedim. Peki, öyle olsun...

1 kat haşlanmış lahana yaprağını tepsiyi yağladıktan sonra döşedim.

Üzerine kıyma, biber, soğan, sarımsak, domates, karabiberli sos hazırladım. Hadi fıstık da kavurdum. Araya yapıştırıcı bir malzeme olması gerekir dedim ve 1 yumurta, 1 kaşık un, yarım limonu köpük haline getirip üzerine bocaladım.

Sonra bir kat daha lahana yaprağı ve en üst kata da azıcık labne.

Alüminyuma sardım ve verdim fırına.

200c, 25'

Muhteşem sonuç!

Hala yaprak var. Ama kıymalı sosum bitti, 250 gr.dan hazırlamıştım.

Şimdi buluruz bir hal çaresi. Peki, labne var ama başka çeşit peynir kalmamış durumda. Hmm. Sakinim, sakinim, sakinim!

Başka bir tepsi yağladım ve bir kat haşlanmış lahana yaprağı döşedim.

Üzerine labne ve fındık.

1 bardak süt ve 1 kaşık unla azıcık beşamel hazırladım ve üzerine bocaladım.

200c, 25'

Üzerine biraz daha fındık kırığı serptim, şimdi tek sorun yarın Efi gelene kadar ben nasıl sabredeceğim? Nasıl yemeyeceğim bu tepsileri?!

Memleketimden, memleketine usulca getirsin seni dalgalar Efi.

Yolun açık olsun.

Gözümü nar bürüdü

2009-10-12T17:28:00.009+03:00

Hepimize iyi haftalar olsun, sağlığımız yerinde olsun, vicdan sahibi insanlarla karşılaşmak nasip olsun, neşemiz her daim olsun :) Hayır olsun (!) bu sabah uyandığımdan beri mırıldanıyorum.

Nasıl oldu bilmiyorum ama mırıldanırken evde ne kadar nar varsa suyunu sıkmışım! İki koca bardak içtim, ferahladım, rahatladım, yüzüme yerleşen tebessümle birlikte rahledeki kitabın başına geçtim. Lakin aklım hala mutfakta, sürahideki nar suyundaydı. Yarım saat çalıştıktan sonra, eğer nar suyunu bir şekilde kullanmazsam huzura kavuşamayacağımı anladım ve tuttum yine mutfak yolunu.

1 bardak nar suyu

1 rendelenmiş soğan

4-5 tel safran

2 parça kuzu incik

Yaklaşık 2 saat dolapta bekledi, nar suyuyla iyice bütünleşti ve en küçük ocakta, en kısık ateşte koklattığım azıcık yağla hiç su ilavesi yapmadan demlendi. Yarım kaşık unu son aşamada üzerine serptim, böylece suyu daha kıvamlı hale geldi.

Piştikten sonra, daha mutlu bir tabak olması için üzerine yarım avuç tane nar serptim.

Ve her zaman olduğu gibi yine kendimi mutfakta unuttum. Bu arada üzümlü, fıstıklı, mürdüm erikli, tarçınlı, karabiberli et suyuna karabuğday pilavı yapmışım. Kıyısına da tane hardallı, biberiyeli, kimyonlu fırında patates. Telefonlar çalmaya başlamasa, mutfaktan ne zaman çıkardım, işe ne zaman başlardım bilmiyorum. Neden mutfaktan çıkmam gerektiğini bilmiyorum!

Mevcut zamanda, babişkomun bulutların arasından usulca süzülen sesi:

-Ufaklık, kadehler toprak üstü olsun. Müzeyyen ablayı açıp, balkona geliyorum.

Şapur şupur

2009-10-07T15:20:00.011+03:00

Tamam biliyorum rejimlik bir salata değil ama azıcık hovardalığı hak ettim galiba :)

Haftada 1 kg vermeye devam ediyorum, 4 kg gitti ve kendimi iyi hissediyorum. Yok öyle hiçbir şeyden de mahrum değilim -makarna, pilav dahil. Sadece miktarı azalttım ve öğün sayısını altıya çıkardım. Her yere arabayla gitmemeye çalışıyorum. Mesela alışverişe çıktığımda sırt çantamın aldığı kadar yükle dönüyorum eve, tabana kuvvet. Veya ocağın başında kahveyi beklerken, sağa sola esniyorum. İki sayfa tercüme, elli yarım mekik, sonra karnımdaki masaj aletiyle yine iki sayfa tercüme vb.

Herkes yazın kilo verdiğinden bahsediyor, ben nedense çözemiyorum bu meseleyi. Asıl yazın daha çok vakit geçiriyoruz büyük yemek masalarında, yazın daha çok alkol tüketiyoruz. Misafirimiz daha çok oluyor. Muhabbetin hatırına, tokluk hissini rafa kaldırıp yemeğe devam ediyoruz.

Benim için rejim kışın çok kolay. Yağmurlarla beraber salyangozlarımız çıkıyor, e Giritliyiz ot toplamaya gidiyoruz, gidemezsek yine sorun değil zira pazar yerlerimiz ot cenneti.

Güzelbahçe'deki teknelerden alıyorum balıklarımı, daha tezgaha düşmeden. Giritli kasabımdan aldığım etler kekik kokuyor, daha ne olsun? Herşeyin iyisini ucuza alabildiğimiz için şükür demek lazım! Öte yandan sanırım ben kışın daha hareketliyim. Soğuk beni diriltiyor.

Gelelim salataya... Kazanla yapıyorum ve nedense yine yetmiyor :) O tatlı & ekşi dolu kaşık ağzıma doğru ilerlerken gözlerim kapanıyor, gerçekten kendimden geçiyorum. Dönüp dolaşıp yine dolabın başında buluveriyorum kendimi, hadi bir kaşık daha.

Hani derler ya 4 kişilik tariftir, 6 kişiliktir diye, o sebeple böyle bir ölçü veremem yazık ki.

Lakin:

1 avuç ayıklanmış nar

1 avuç dilimlenmiş yeşil zeytin -veya çekirdekleri çıkarılmış çekiçte

1 avuç ceviz

1 demet roka

1 yemek kaşığı nar ekşisi

(daha çok şımarmak istiyorsanız, bugün benim yapmayı uygun gördüğüm gibi) 1/2 yemek kaşığı da akçaağaç pekmezi.

veya ikişer avuç veya üçer veya dörder... Gönlünüzden ne koparsa!

Bazen şımarmak çok güzel siz de şımartın kendinizi :)

Mis gibi patlıcan kokuları yayıldı yine eve :))))

2009-10-06T14:15:00.004+03:00

For her!

For him!

Divane Aşık

Hafif ve Derin

2009-10-05T12:22:00.006+03:00

Hani hem doyduğunu hisseder insan iliklerine kadar hem de ağırlığı yoktur, yine öyle oldu işte; Pazar arkadaşlarımdan bakalyaros kardeş, biraz peki iki az kalamar ve vazgeçilmezlerimden Girit rakısıyla çöreklendik Latin ezgileri taşan, İzmir esintili balkona.

Güle güle Mercedes Sosa